กษัตริย์จอร์จตรัสว่า “สอบสวนแล้ว เขาไม่รู้จักผู้ว่าจ้าง แค่ได้ยินมาว่าบนเว็บไซต์วิญญาณมีมือสังหารรวมตัวกันอยู่มากมาย แถมยังทำงานมีประสิทธิภาพ เลยเข้าสู่ระบบไปประกาศจ้างวาน”
หลินซิงเหยาฟังจบก็อดรู้สึกเสียดายไม่ได้ เดิมทีเธอคิดว่าหากหาตัวผู้ประกาศจ้างวานเจอ ก็คงสืบสาวไปตามเบาะแสจนทำลายเว็บไซต์วิญญาณได้ในคราวเดียว น่าเสียดายจริง ๆ...
ถึงอย่างนั้น จอร์จก็ช่วยตามหาตัวผู้ประกาศจ้างวานให้ เธอยังคงรู้สึกซาบซึ้งใจมาก “ขอบคุณนะคะ พี่จอร์จ”
จอร์จกล่าวอย่างไม่ยี่หระ “แค่นี้เองเหรอ? กว่าพี่จะขุดคุ้ยหาหนอนบ่อนไส้คนนั้นให้เธอเจอ ก็ออกแรงไปไม่น้อยเลยนะ”
หลินซิงเหยารู้ว่าเขาอยากได้สิ่งตอบแทน จึงยิ้มพลางเอ่ย “บอกมาเลยค่ะว่าจะให้ขอบคุณยังไง ถ้าฉันทำได้ รับรองไม่ปฏิเสธแน่นอน”
“พรุ่งนี้พี่ต้องกลับประเทศไปเตรียมงานหมั้น งานหมั้นของพี่กำหนดไว้สัปดาห์หน้า หวังว่าจะได้เห็นเธอมาร่วมงานนะ”
ขณะพูดเรื่องนี้ สีหน้าของกษัตริย์จอร์จกลับแฝงความหม่นหมอง “แองเจลา รู้ไหมว่าจริง ๆ แล้วพี่อิจฉาเธอมาก เธอเลือกใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองต้องการได้ มีชีวิตที่เป็นอิสระ ส่วนพี่เป็นถึงกษัตริย์ของประเทศ กลับไม่มีอิสระแม้แต่เรื่องแต่งงาน”
คู่สมรสของกษัตริย์ประเทศจีต้องเป็นทายาทของตระกูลขุนนางเก่าแก่ในประเทศ ตัวเลือกจึงมีไม่มากนัก
ว่ากันว่าในสมัยก่อตั้งประเทศจี ตระกูลขุนนางใหญ่หลายตระกูลสร้างคุณูปการไว้มากมาย กษัตริย์ผู้ก่อตั้งประเทศจึงทรงสัญญาเพื่อแสดงความขอบคุณว่า พระมเหสีของกษัตริย์แต่ละรัชกาลจะต้องคัดเลือกจากแปดตระกูลขุนนางเท่านั้น