หลินซิงเหยาไม่สนใจจวินเสวียนเย่ หันไปพูดกับงูเห่าว่า "ฉันเพิ่งแต่งงานกับเขาไม่นาน คนในตระกูลจวินก็ไม่พอใจฉันมานานแล้ว จวินเฉิงฮ่าวยิ่งอยากให้ฉันตายเข้าไปใหญ่ ต่อให้ฉันกลับไประดมเงิน ก็ไม่มีปัญญาหาเงินมากมายขนาดนั้นได้ 200,000 ล้านนะ ไม่ใช่จำนวนน้อย ๆ มีแค่จวินเสวียนเย่ลงมือเองเท่านั้นถึงจะรวบรวมได้"
จวินเสวียนเย่ถูกเธอยั่วจนเส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน "อย่าฟังเธอพูดเหลวไหล! ชีวิตของจวินเสวียนเย่ฉัน ราคาไม่เท่าผู้หญิงคนหนึ่งเลยหรือ? แกต้องปล่อยเธอไป ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่จ่ายแม้แต่บาทเดียว!"
จู่ ๆ งูเห่าก็หัวเราะลั่น "ได้ยินว่าคุณชายรองจวินรักภรรยาใหม่มาก ตอนแรกฉันยังไม่เชื่อ วันนี้ถึงรู้ว่าเป็นเรื่องจริง"
เขาชี้ไปที่จวินเสวียนเย่ "คุณไปเถอะ ฉันจะดูแลคุณหญิงอย่างดี ภายในสามวัน ฉันอยากเห็น 200,000 ล้าน ถ้าเงินมาไม่ครบ ฉันจะหั่นคุณหญิงคนสวยของคุณเป็นชิ้น ๆ ส่งไปให้"
คำพูดนี้ แค่จวินเสวียนเย่ได้ยินก็เดือดดาลจนระงับไม่อยู่ "แกปล่อยเธอ ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ให้เงินแกแม้แต่บาทเดียว!"
หลินซิงเหยากระทืบเท้าจวินเสวียนเย่อย่างแรงเพื่อให้เขาหุบปาก แล้วหันไปพูดกับงูเห่าว่า "เขาดื้อรั้น ให้เราสองสามีภรรยาคุยกันตามลำพังได้ไหม? ฉันจะเกลี้ยกล่อมเขาเอง"
งูเห่ายินยอมพร้อมใจ พาคนถอยออกไปไกลหลายก้าว แต่ทางออกสำคัญ ๆ ก็ยังคงมีกองกำลังเฝ้าหนักแน่น ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย
หลินซิงเหยาลดเสียงลงกระซิบบอกจวินเสวียนเย่ว่า "เวลาจำกัด อย่าพูด ฟังฉันนะ! ออกไปแล้วห้ามให้เงินเด็ดขาด องค์กรคนเชือดชั่วร้ายสารพัด ถ้าพวกมันได้เงินมหาศาล ต้องรับสมัครพลเพิ่มแน่ ถ้าปล่อยให้พวกมันเติบใหญ่ขึ้นมามันจะเป็นเนื้อร้ายของโลก อันตรายมหาศาล!"