ขณะนี้จวินเจ๋อหย่วนยืนอยู่บนเวที ประกาศเสียงดังว่า
“วันนี้ผมจวินเจ๋อหย่วนถือโอกาสนี้ประกาศข่าวดีเรื่องหนึ่งให้ทุกคนทราบ ทุกคนคงรู้ว่าเมื่อหลายปีก่อนลูกชายของเรา จวินเสวียนเย่ เคยหมั้นหมายกับคุณหนูตระกูลหวัง ต่อมาเพราะเสวียนเย่ล้มป่วย งานแต่งจึงต้องเลื่อนออกไป วันนี้คุณหวังก็อยู่ที่นี่ด้วย เราจึงตั้งใจจะกำหนดวันแต่งงานกันให้เรียบร้อย”
หวังหรูเฉิงยืนอยู่ท่ามกลางแขก ยิ้มพลางพยักหน้า ในสายตาของทุกคนจึงกลายเป็นว่าผู้ใหญ่ของตระกูลจวินกับตระกูลหวังตกลงเรื่องแต่งงานกันเรียบร้อยแล้ว และถือโอกาสนี้ประกาศให้ทุกคนรู้
ทุกอย่างดูปกติอย่างยิ่ง มีเพียงหลินซิงเหยาที่เข้ามาเป็นส่วนเกิน
ซ่งไป๋ซวี่เองก็มีสีหน้ามึนงง เขาเดินเข้ามาถามหลินซิงเหยา “เกิดอะไรขึ้นกับตระกูลจวิน?”
หลินซิงเหยาไม่ตอบ เพียงแค่นหัวเราะ “เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ? ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน”
“เดี๋ยวก่อน คุณชายจวินแต่งงานไปแล้วไม่ใช่เหรอ?” เถียนมี่อดถามขึ้นมาจากด้านล่างเวทีไม่ได้
จวินเจ๋อหย่วนแค่นเสียงเย็นชา “ไม่กลัวทุกคนหัวเราะเยาะหรอกนะ ตอนนั้นผมถูกคนยุยงให้หลงเชื่อคำพูดของนักพรต เชื่อว่าการแต่งงานแก้เคล็ดจะช่วยให้อาการป่วยของลูกชายดีขึ้น บังเอิญเหลือเกินที่ลูกสาวตระกูลหลินมาปรากฏตัวในเวลานั้นพอดี”
“มาคิดดูตอนนี้ ทุกอย่างก็ช่างบังเอิญเกินไปหน่อย”
“ตอนนั้นผมคิดแต่จะให้ลูกชายหายดี เลยไม่ได้คิดอะไรมาก และตกลงให้ลูกสาวตระกูลหลินแต่งเข้ามา แต่ตอนนั้นอาการของเสวียนเย่ย่ำแย่มาก จนไปจดทะเบียนที่สำนักงานกิจการพลเรือนด้วยตัวเองไม่ได้”