เจิ้งฮุ่ยซินเองก็คิดว่าหมายเลข 3 ต้องชนะแน่นอน จึงเอ่ยเหน็บแนมตามไปด้วยว่า “ฮูหยินจวินนี่สมกับเป็นคนกระเป๋าหนักจริง ๆ เลยนะคะ พนันทีเดียวตั้ง 100 ล้านดอลลาร์ เห็นอยู่ทนโท่ว่ากำลังจะแพ้ แต่กลับไม่เห็นร้อนใจสักนิด”
ระหว่างพูด เธอยังเหลือบมองจวินเสวียนเย่หลายครั้ง ความหมายชัดเจนว่า ภรรยาของคุณเป็นพวกใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายจริง ๆ
เป็นอย่างที่คิด จวินเสวียนเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจนัก
เจิ้งฮุ่ยซินกำลังจะพูดอะไรต่อ แต่จวินเสวียนเย่กลับเอ่ยขึ้นว่า “เงิน 100 ล้านดอลลาร์ไม่ใช่เงินก้อนใหญ่อะไร ทำไมต้องร้อนใจด้วย?”
เขาหันไปบอกหลินซิงเหยาว่า “ยังพนันเพิ่มได้ไหม? ถ้าอย่างนั้นลงเพิ่มอีกสักสองสามร้อยล้านก็ได้ แพ้ผมจ่าย ชนะเป็นของคุณ”
หลินซิงเหยายิ้มตาหยี “ได้สิ ฉันไม่รังเกียจถ้าจะได้เงินเพิ่มอีกหน่อย”
พูดจบเธอก็ลงเงินเพิ่มอีก 500 ล้านจริง ๆ ขณะกดโทรศัพท์ยังหันไปถามเจิ้งฮุ่ยหลานด้วยว่า “คุณจะเพิ่มเงินเดิมพันด้วยไหม?”
เจิ้งฮุ่ยหลาน “……”
ต่อให้เป็นช่วงที่ตระกูลหวังกำลังรุ่งเรืองที่สุด เธอก็ไม่เคยโยนเงินหลายร้อยล้านไปเล่นพนันม้าอย่างไม่คิดอะไร เงินตั้งห้าหกร้อยล้าน แถมยังเป็นดอลลาร์ ถ้าแปลงเป็นเงินแคว้น Z ก็หลายหมื่นล้านเลยนะ!
เธอกำลังคิดหาเหตุผลปฏิเสธ แต่หลินซิงเหยากลับพูดขึ้นว่า “ตอนนี้ตระกูลหวังไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว คงระดมเงินก้อนใหญ่ขนาดนั้นออกมาในคราวเดียวไม่ได้หรอกค่ะ ลงเงินน้อยหน่อยดีกว่า เผื่อแพ้แล้วจะวุ่นวายถึงขั้นจะกระโดดตึก แบบนั้นคงดูไม่จืด”
แขกที่มาร่วมงานเลี้ยงวันนี้ล้วนเป็นตระกูลใหญ่ชั้นนำของแคว้น Z เงินหลายร้อยล้านดอลลาร์พวกเขาจ่ายไหวอยู่แล้ว แต่คนที่หยิบเงินจำนวนมากออกมาเล่นพนันม้าอย่างไม่กะพริบตานั้นมีไม่กี่คนจริง ๆ