จากนั้นก็ถึงงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการ แน่นอนว่าต้องมีอาหารและเครื่องดื่มให้รับประทานกันอย่างเต็มที่
เพื่อแสดงเอกลักษณ์ของแคว้น Z อาหารเลิศรสในงานเลี้ยงวันนี้จึงเป็นอาหารจีนทั้งหมด
ดยุกหลัวเค่อไม่ค่อยชอบอาหารจีน แต่กษัตริย์จอร์จโปรดปรานอาหารจีนมาก ถึงกับจ้างพ่อครัวจากแคว้น Z มาหลายคน เพื่อทำอาหารจีนให้พระองค์โดยเฉพาะ จนพวกเขาต่อให้ไม่ชอบอาหารจีน ก็ไม่อาจแสดงออกมาได้
อย่างเช่นตอนนี้ ดยุกหลัวเค่อยิ้มกล่าวว่า “ก่อนผมมาแคว้น Z ฝ่าบาทกษัตริย์ของเรายังตรัสว่าอยากลิ้มลองอาหารพื้นเมืองแท้ ๆ ของแคว้น Z ให้ดี”
เขาพูดพลางใช้ช้อนตักน้ำแกงขึ้นมาหนึ่งช้อน กำลังจะดื่ม เจิ้งฮุ่ยซินเห็นดังนั้นก็สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ก่อนกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเขา
สีหน้าของดยุกหลัวเค่อพลันเปลี่ยนเป็นเดือดดาล “ผมให้เกียรติประเทศของพวกคุณ ต่อให้พวกคุณทำอะไรล่วงเกิน ผมก็อดทนอดกลั้นให้หลายครั้ง แต่พวกคุณ... พวกคุณทำเกินไปแล้ว!”
เขาพูดไปพลางทำท่าสวดภาวนา “พระผู้เป็นเจ้า โปรดให้อภัยบาปของผมด้วย!”
ตอนแรกจวินเสวียนเย่ไม่ได้สังเกต ครั้นตอนนี้ก้มมองชามน้ำแกงอย่างละเอียด สีหน้าก็เคร่งขรึมลงทันที “ทำไมในน้ำแกงถึงมีเลือดเป็ด? เอาออกไป!”
พนักงานรีบเข้ามายกออก แต่ดยุกหลัวเค่อโกรธจัดเสียแล้ว เขากระชากผ้าเช็ดปากออกแล้วขว้างกลับไปอย่างเดือดดาล “ผมจะไปรายงานเรื่องนี้ต่อฝ่าบาทกษัตริย์ของเรา พ่อค้าแคว้น Z ไม่มีความจริงใจในการร่วมมือ ไม่เพียงไม่ให้เกียรติองค์หญิงศักดิ์สิทธิ์ แต่ยังเหยียบย่ำความเชื่อของประชาชนประเทศจีอีกด้วย!”