สมิธผู้พ่อไม่ได้สนใจลีโอผู้เป็นลูกชาย กลับทอดสายตาไปทางอาลิซา พร้อมรอยยิ้มใจดี
ลีโอเอ่ยอย่างนึกว่าตัวเองฉลาดนักว่า “คุณพ่อ ได้ยินมาว่าวันนี้เจ้าหญิงอาลิซาจะมาเยือน เลยตั้งใจมารับรองด้วยตัวเองใช่ไหมครับ จริง ๆ ไม่ต้องลำบากหรอกครับ ผมรับรองแขกคนสำคัญได้อยู่แล้ว”
อาลิซาเองก็คิดว่าสมิธผู้พ่อเห็นแก่หน้าเธอ จึงเบิกบานใจขึ้นมาทันที นั่นคือนักออกแบบเสื้อผ้าชื่อดังที่สุดในโลก ทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีกับราชวงศ์ของหลายประเทศใหญ่ การที่เขามาต้อนรับเธอด้วยตัวเอง นับว่าให้เกียรติกันมากจริง ๆ
เธอยื่นมือออกไปอย่างสง่างาม เตรียมรับจุมพิตทักทายจากคุณสมิธผู้เฒ่า
ใครจะคิดว่าคุณสมิธผู้เฒ่ากลับเดินผ่านเธอไปตรง ๆ ก่อนจะยิ้มพลางเข้าไปกอดจวินเสวียนเย่ “คุณจวิน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ พอรู้ว่าคุณจะมาหาชุดแต่งงานให้คนรัก ผมก็ต้องมารับรองด้วยตัวเองอยู่แล้ว”
ลีโอตกตะลึง บิดาของเขาเป็นบุคคลที่ได้รับความเคารพอย่างสูงในประเทศตะวันตก ไม่นึกเลยว่าจะมองชายหนุ่มชาวตะวันออกคนนั้นเป็นสหาย เรื่องนี้เหลวไหลเกินไปแล้ว!
อาลิซายิ่งกระอักกระอ่วน มือที่ยื่นออกไปค้างอยู่กลางอากาศ ตอนนี้จะดึงกลับดีหรือไม่ดีกันนะ?
ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ชวนให้อึดอัดทั้งนั้น
หลังทักทายกันสั้น ๆ จวินเสวียนเย่ก็เข้าประเด็นทันที “คุณสมิธ ผมจำได้ว่าคุณมีลูกชายหลายคน ทำไมถึงเลือกเขาให้เป็นผู้สืบทอดเมิ่งปารีส์ล่ะครับ? เพียงเพื่อเอาใจเจ้าหญิงจากประเทศเล็ก ๆ ถึงกับทำลายกฎที่คุณตั้งไว้ ปล่อยให้ลูกค้าคนอื่นเข้ามาตอนที่พวกเรากำลังเลือกชุดแต่งงาน แถมยังปล่อยให้ลูกค้าคนนั้นแย่งชุดที่พวกเราหมายตาไว้อีก”