เมื่อได้รับคำชวนจากหลินซิงเหยา ซ่งไป๋ซวี่ก็ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกไม่อยากเชื่อ
“จริงเหรอ เหยาเหยา เธอไม่ได้กำลังจะแต่งงานหรือไง?”
“เรื่องนั้นเกี่ยวอะไรกับฉันแต่งงานด้วย?” หลินซิงเหยาไม่เข้าใจว่าเขาคิดอะไรอยู่ จึงย้ำเพียงว่า “นายพาจู้เสี่ยวเหวินไปด้วยนะ อย่าพาบอดี้การ์ดคนอื่นไป”
ซ่งไป๋ซวี่เริ่มสงสัย “ถ้าจำไม่ผิด ภูเขาเสี่ยวสงอยู่ชานเมืองนี่นา แถมยังเปลี่ยวมากด้วย ที่แบบนั้นเดิมทีก็ไม่ค่อยปลอดภัยอยู่แล้ว ตอนนี้ฉันยังต้องระวังว่าจะถูกลอบสังหารอยู่ตลอด ถ้าไม่พาบอดี้การ์ดไปหลายคน ฉันจะกล้าไปได้ยังไง?”
หลินซิงเหยาเพียงยิ้ม ไม่พูดอะไร หากไม่เผยช่องโหว่ แล้วจะเปิดโอกาสให้คุณเอ็กซ์ลงมือได้อย่างไร?
ซ่งไป๋ซวี่กลอกตาไปมา ก่อนลองหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง “จวินเสวียนเย่ไปด้วยหรือเปล่า? ถ้าเขาไป ฉันก็ไม่ไปหรอก ขี้เกียจเห็นหน้าเขา”
หลินซิงเหยาตอบว่า “เขาไม่ไป นายก็อย่าบอกเขาล่ะ”
พอได้ยินเช่นนั้น ซ่งไป๋ซวี่ก็ดีใจขึ้นมาทันที นี่เธอจะเลี่ยงจวินเสวียนเย่แล้วนัดเดตกับเขาหรือเปล่า? เขารีบตอบตกลงโดยไม่ลังเล
หลินซิงเหยาเพิ่งคุยโทรศัพท์เสร็จ พอหันมาก็เห็นจวินเสวียนเย่ในชุดคลุมอาบน้ำยืนพิงกรอบประตู สีหน้าไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
ก่อนเข้าไปอาบน้ำ เขายังจินตนาการว่าหลินซิงเหยาอาจยืนอยู่ด้านนอกม่านอาบน้ำ ใบหน้าแดงระเรื่อ อยากแอบมองแต่ก็เขินจนลังเล
จวินเสวียนเย่ถึงกับแอบแง้มม่านอาบน้ำออกเล็กน้อย เพื่อให้เผยให้เห็นเรือนร่างงดงามมากขึ้นอีกหน่อย
ใครจะรู้ว่าพออาบน้ำเสร็จแล้วเปิดม่านออกดู กลับพบว่าห้องว่างเปล่า หลินซิงเหยายังคงอยู่ที่ระเบียง ไม่ได้เข้ามาในห้องเลยสักนิด!