พอพูดถึงจู้เสี่ยวเหวิน ซ่งไป๋ซวี่ก็มีเรื่องอัดอั้นเต็มอก เขาจึงได้แต่บ่นให้หลินซิงเหยาฟัง “ผมก็พยายามเอาใจเธอแล้วนะ ทั้งกระเป๋า รองเท้า เสื้อผ้า แล้วก็เครื่องประดับ ผู้หญิงไม่ชอบของพวกนี้กันที่สุดหรอกเหรอ? แต่...”
เขาถอนหายใจ “เธอไม่รับก็ไม่ว่า ยังทำหน้าเหมือนผมไปทำอะไรให้ไม่พอใจอีก เมื่อวานผมไปตรวจดูห้างที่เปิดเอง แล้วเห็นกระเป๋าใบหนึ่ง รู้สึกว่าเหมาะกับเธอดีเลยคิดจะซื้อให้ ผลคือเธอทำเหมือนผมไปล่วงเกิน แถมยังประกาศว่าถ้าผมกล้าซื้อของให้เธออีก จะส่งผมไปลงนรก!”
“คุณว่าผมทำตัวลำบากไหม? หวังดีซื้อของให้แท้ ๆ เกือบต้องเอาชีวิตไปแลกแล้ว ชุดราตรีที่ใส่วันนี้ก็เหมือนกัน เป็นเพราะผมบอกว่างานเลี้ยงกำหนดให้ผู้หญิงต้องใส่ชุดราตรีถึงจะเข้างานได้ เธอถึงยอมใส่ แถมก่อนใส่ยังทำหน้าบึ้ง พูดจริงจังว่าให้ถือว่านี่เป็นชุดทำงาน พอจบงานแล้วจะคืน”
“เหยาเหยา เธอว่าเสี่ยวเหวินแปลกไหม? ดูไม่เหมือนคนในสังคมปกติเลย”
จู้เสี่ยวเหวินเข้าร่วมองค์กรดาวเหนือเมื่อตอนอายุ 18 ปี จากนั้นก็อยู่ในหน่วยเงามืดของหลินซิงเหยามาตลอด จนถึงตอนนี้ก็เกิน 7 ปีแล้ว
ภารกิจของหน่วยหนักหนา จู้เสี่ยวเหวินทำภารกิจหนึ่งต่ออีกภารกิจหนึ่ง ย่อมไม่มีเวลาไปปรับตัวเข้ากับสังคมปกติ ดังนั้นที่ซ่งไป๋ซวี่บอกว่าเธอดูไม่เหมือนคนในสังคมทั่วไป ก็นับว่าไม่ผิดนัก
แน่นอนว่าหลินซิงเหยาไม่สะดวกจะพูดเรื่องพวกนี้ออกไปตรง ๆ จึงเพียงบอกว่า “ถ้าคุณรู้สึกว่าเสี่ยวเหวินเข้ากับคนยาก ก็ให้เธอออกไปสิ”