คนที่หลินซิงเหยาต้องการตามหา คืออดีตลูกน้องและสหายร่วมรบของเธอ
เมื่อ 3 ปีก่อน เธอนำคนบุกลึกเข้าไปในเขตสามเหลี่ยมทองคำ เพื่อตามล่ากลุ่มคนชั่วร้าย แต่กลับติดกับดักซุ่มโจมตีของอีกฝ่าย แม้สุดท้ายจะกวาดล้างศัตรูได้หมดก็ตาม
ทว่าฝ่ายหลินซิงเหยาก็ต้องสูญเสียอย่างหนักเช่นกัน ทั้งทีมมี 20 คน รอดชีวิตเพียง 5 คน และในนั้นยังมีผู้บาดเจ็บสาหัสอยู่คนหนึ่ง
อู่ตงซวี่คือผู้บาดเจ็บสาหัสในครั้งนั้น ก่อนจะบาดเจ็บ เขาเป็นหนึ่งในลูกน้องที่หลินซิงเหยาไว้วางใจมากที่สุด และร่วมผ่านศึกเล็กใหญ่มากับเธอ
หลังเหตุการณ์ที่สามเหลี่ยมทองคำ อู่ตงซวี่ก็ปลดประจำการเพราะบาดแผล
จนถึงวันนี้ หลินซิงเหยายังจำชายผู้เด็ดเดี่ยวคนนั้นได้ ก่อนจากไป เขาใช้ขาข้างเดียวที่เหลืออยู่พยุงตัวลุกขึ้นอย่างโซเซ แล้วทำความเคารพทางทหารต่อหน้าเธออย่างเป็นระเบียบ พร้อมกล่าวว่า “ชาตินี้ไม่เสียใจ!” จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่เหลียวกลับมา
หน่วยลับของพวกเขาปฏิบัติการอยู่แนวหน้า ทุกคนต่างปกปิดตัวตน แม้แต่สหายร่วมรบก็ยังไม่รู้ภูมิหลังครอบครัวที่แท้จริงของกันและกัน
เพื่อป้องกันการถูกตามแก้แค้น หลังปลดประจำการแล้วพวกเขายังต้องเก็บเรื่องในอดีตเป็นความลับอย่างเคร่งครัด ประวัติของทุกคนถูกแก้ไข ส่วนวีรกรรมอันรุ่งโรจน์เหล่านั้นก็จำต้องถูกปกปิดไว้
ดังนั้นหลังปลดประจำการ หลินซิงเหยาอยากไปเยี่ยมสหายเก่า ก็ทำได้เพียงอาศัยอภิสิทธิ์ของตัวเองสืบหาข้อมูล