พอได้ยินว่าดับเบิลยูไม่มีความร่วมมืออื่นกับตระกูลจวิน หวังหรูเฉิงก็โล่งใจขึ้นมาทันที
“คุณสมิธครับ ตระกูลหวังของเรามีกิจการด้านการแพทย์ในแคว้น Z ไม่ทราบว่าโรงพยาบาลฝูกวงรับปากเงื่อนไขอะไรกับคุณไว้บ้าง ตระกูลหวังของเราก็ให้ได้เหมือนกันครับ”
นี่เป็นการพยายามแย่งลูกค้ากันซึ่ง ๆ หน้าอย่างชัดเจน
ถึงอย่างไร ดับเบิลยูก็เป็นผู้นำระดับโลกด้านเครื่องมือแพทย์ ใครบ้างไม่อยากแย่งชิงทรัพยากรนี้?
หวังหรูเฉิงถึงกับคิดว่า ขอแค่ดับเบิลยูยอมตกลง ต่อให้ตระกูลหวังต้องยอมเสียผลประโยชน์มากกว่านี้ เขาก็เต็มใจ
แต่กลับได้ยินอีกฝ่ายตอบว่า “แม้เราจะไม่ได้ร่วมมือกับตระกูลจวิน แต่คุณชายจวินเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของดับเบิลยู โรงพยาบาลฝูกวงเป็นฝ่ายที่เขาระบุให้ร่วมมือด้วยตัวเอง ผมไม่มีอำนาจยุติความร่วมมือครับ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังหรูเฉิงก็ตกใจจนแทบกระโดดจากโซฟา “เป็นไปได้ยังไง?! ดับเบิลยูเป็นบริษัทที่ก่อตั้งและเติบโตในแคว้นเอ็มแท้ ๆ นับตั้งแต่ก่อตั้งมาก็มีประวัติยาวนานกว่าร้อยปี จวินเสวียนเย่... ไอ้หนุ่มนั่นอายุเท่าไรกันเอง ถึงได้กลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของพวกคุณ?”
โจเซฟกล่าวว่า “คุณหวังพูดไม่ผิดครับ ดับเบิลยูก่อตั้งมานานนับร้อยปีจริง แต่เมื่อ 5 ปีก่อน บริษัทเผชิญวิกฤตครั้งใหญ่ ราคาหุ้นดิ่งลงอย่างหนัก ทุกคนต่างพากันขายหุ้น มีเพียงคุณชายจวินที่ฉวยโอกาสกว้านซื้อในราคาถูก จนก้าวขึ้นเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของดับเบิลยู คุณชายจวินเป็นอัจฉริยะทางธุรกิจที่หาได้ยากยิ่ง ส่วนผมเองก็ได้ตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารของดับเบิลยูเพราะเขาจ้างมาครับ”