ตอนนั้นทุกคนถึงนึกขึ้นได้ว่าควรตรวจดูที่อยู่เว็บไซต์บนแถบไออี และพบว่ามันไม่ใช่ที่อยู่ของเว็บไซต์วิญญาณจริง ๆ
บรรยากาศตึงเครียดคลี่คลายลง ทุกคนต่างถอนหายใจอย่างโล่งอก
วิศวกรหลิวยังยกมือเช็ดเหงื่อที่ซึมออกมาตรงหน้าผากเพราะความตื่นเต้น “คุณนี่นะ ทำไมไม่รีบบอกให้ชัด ๆ ตั้งแต่แรก ทำพวกเราตกใจหมดเลย”
วิศวกรหวังกล่าวว่า “นี่คือการทดสอบที่คุณพูดถึงเหรอ? ทำเว็บไซต์หน้าตาเหมือนกันขึ้นมาเพื่อทดสอบเนี่ยนะ? ต่อให้เลียนแบบหน้าตาได้เหมือนแค่ไหน แต่ความสามารถในการป้องกันกับการย้อนรอยก็ต่างกันลิบลับนะหนู ความคิดไม่เลว แต่เรื่องคอมพิวเตอร์ไม่ใช่แค่พูดเอาสนุกได้หรอก”
หลินซิงเหยายิ้มบาง ๆ “จะเทียบกันได้หรือเปล่า ลองดูก็รู้ไม่ใช่เหรอ?”
วิศวกรหวังขมวดคิ้ว “หมายความว่ายังไง?”
หลินซิงเหยากล่าวว่า “คุณไม่มั่นใจในโปรแกรมของตัวเองเหรอ? เปิดโปรแกรมของคุณ แล้วลองเข้าระบบเว็บไซต์ที่ฉันทำเลียนแบบ ดูว่าจะถูกย้อนรอยได้ไหม”
วิศวกรหวังไม่ค่อยอยากเล่นเกมจำลองอะไรแบบนี้กับเด็กสาว เขาปักใจไปแล้วว่าเว็บไซต์วิญญาณปลอมที่เธอทำขึ้นแค่ลอกหน้าตาของต้นฉบับมาเท่านั้น ระบบป้องกันส่วนสำคัญจะเหมือนกันได้ยังไง
ถ้าใคร ๆ ก็ทำเว็บไซต์เลียนแบบเว็บไซต์วิญญาณได้เหมือนเป๊ะ เว็บไซต์วิญญาณก็คงไม่น่ากลัวขนาดนั้นหรอก
เขากำลังจะปฏิเสธ แต่หลินซิงเหยากลับพูดขึ้นว่า “ไม่กล้าแล้วเหรอ? คนที่ซ่งไป๋ซวี่พาออกมา กลับไม่ยอมแม้แต่จะลอง แถมยังดูถูกคนอื่นด้วยสายตาต่ำต้อยอีกเหรอ? สิ่งที่ต้องระวังที่สุดในทุกวงการคือการประมาทศัตรู ถ้าพวกคุณยังดูถูกฉัน แถมยังเจาะเว็บไซต์เลียนแบบของฉันไม่ได้ ก็ไม่ต้องอยู่ที่นี่แล้ว รีบเปลี่ยนสายงานกลับบ้านไปเถอะ จะได้ไม่เสียแรงเปล่า แล้วยังหาเรื่องใส่ตัวอีก”