จวินเสวียนเย่นิ่งเงียบ
ตัวเขาเองก็รู้สึกเหลือเชื่อเช่นกัน ทั้งที่รู้แก่ใจว่าตนตกหลุมรักหลินซิงเหยาไปแล้ว แต่ในใจก็ยังปล่อยวางหญิงสาวอีกคนไม่ได้
หรือว่าหัวใจคนเราจะแบ่งออกเป็นสองซีกได้จริง ๆ หรือว่าแท้จริงแล้วเขาคือผู้ชายเลวทรามที่โลภมากอยากได้ทุกสิ่ง
หลินซิงเหยาเห็นเขาเงียบไปนานก็เข้าใจโดยทันที
“งั้นเราเปลี่ยนคำสัญญากันสักหน่อยดีไหม เอาเป็นหนึ่งปีนะ หากภายในหนึ่งปีคุณลืมเธอคนนั้นได้และรักฉันเพียงคนเดียว เราก็จะเป็นสามีภรรยากันอย่างแท้จริง แต่ถ้าคุณยังปล่อยเธอไปไม่ได้ ก็จงตามหาเธออย่างไม่ต้องลังเล ไม่ว่าใต้ฟ้าหรือสุดหล้า จะเป็นตายร้ายดียังไง ก็ย่อมต้องมีร่องรอยให้สืบหาได้”
จวินเสวียนเย่ดึงหลินซิงเหยาเข้ามากอดอีกครั้ง กระซิบแผ่วเบาว่า “ขอโทษนะ”
——ขอโทษที่ไม่อาจมอบหัวใจที่บริสุทธิ์ที่สุดให้เธอได้ตั้งแต่แรก
ตระกูลจวินกรุ๊ป
วันนี้เป็นวันที่คณะกรรมการจะเลือกตั้งประธานกรรมการคนใหม่ การพูดว่าเลือกตั้งนั้น แท้จริงก็เป็นเพียงการแข่งขันภายในของคนตระกูลจวินเท่านั้น
เมื่อครั้งที่ท่านเจ้าคุณจวินยังมีชีวิตอยู่ ก่อนสิ้นลมได้แบ่งหุ้นสองในสามให้จวินเสวียนเย่ และอีกหนึ่งในสามให้จวินเฉิงฮ่าว ส่วนผู้ถือหุ้นรายอื่น ๆ นั้นล้วนเป็นกรรมการเล็ก ๆ ไม่มีอำนาจต่อรองใด ๆ เลย
และความจริงแล้ว หากไม่ใช่เพราะเมื่อสามปีก่อนจวินเสวียนเย่ป่วยหนักจนจัดการงานไม่ได้ จวินเฉิงฮ่าวก็ไม่มีทางได้ขึ้นสู่อำนาจเด็ดขาด
ครั้งนี้จวินเสวียนเย่กลับมา การบอกว่าเลือกตั้งประธานใหม่ แต่ใคร ๆ ก็รู้ดีว่ามันก็แค่เดินตามขั้นตอนเท่านั้น ถึงจะมีการรมการโหวตให้จวินเฉิงฮ่าวทั้งหมด ก็เทียบส่วนแบ่งหุ้นที่สูงลิ่วของจวินเสวียนเย่ไม่ได้เลย