พอได้ยินเสียงเอะอะ ผู้คนที่อยู่ละแวกนั้นก็พากันมามุงดู
ในตำบลนี้ไม่มีใครไม่รู้จักฟ่านเปียว
หมอนี่เป็นอันธพาลชื่อดังของตลาดสด นิสัยกร่างและชอบใช้อำนาจ ขูดรีดค่าคุ้มครองจากตลาดมานานหลายปี
ที่ฟ่านเปียวกำเริบเสิบสานได้ขนาดนี้ นอกจากจะต่อยตีเก่งแล้ว ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง
เขาเป็นน้องเขยของหม่าเหย่าฉาย อันธพาลใหญ่ประจำตำบล
ทุกคนมองหลิวอวี้หลันกับหลิวชุนฮวาที่ถูกขวางทางไว้ รวมถึงหวังต้าชุนที่ยืนเอ๋ออยู่ด้านหลัง แล้วต่างก็ลุ้นจนใจหาย
แต่ไม่มีใครกล้าออกหน้าแทนพวกเธอ
“แย่แล้ว ผู้หญิงสวยสองคนนี้ต้องซวยแน่!”
“ฟ่านเปียวหื่นขนาดนั้น วันนี้คงไม่ยอมปล่อยผู้หญิงสองคนนี้ไปง่าย ๆ แน่!”
“เฮ้อ ดูเหมือนผู้หญิงสองคนนี้จะเป็นม่าย ไม่มีผู้ชายคอยหนุนหลังด้วย!”
“นั่นสิ ดันพาคนโง่มาด้วยอีก!”
......
ฟ่านเปียวคาบบุหรี่ไว้ในปาก สายตาตะกละกวาดมองหลิวอวี้หลันกับหลิวชุนฮวาอย่างไม่เกรงใจ
“สาวงามแม่ม่ายทั้งสอง สามีพวกคุณตายไปตั้งหลายปีแล้ว ค่ำคืนยาวนานแบบนี้คงเหงามากสินะ!”
“คืนนี้มาอยู่เป็นเพื่อนฉันสิ ฉันจะให้พวกคุณได้ลิ้มรสความสุขของการเป็นผู้หญิง”
หลิวอวี้หลันตัวสั่น แต่ก็ยังยืนบังหวังต้าชุนไว้ข้างหลัง กลัวว่าฟ่านเปียวจะซ้อมเขาอย่างหนัก
หลิวชุนฮวาเองก็หวาดกลัวอยู่บ้าง เธอก้าวออกไปข้างหน้า
“พี่ชาย ขอโทษด้วย พวกเราไม่รู้ว่าต้องจ่ายค่าคุ้มครอง ต้องจ่ายเท่าไรคะ?”
ฟ่านเปียวหัวเราะเยาะ แล้วดีดก้นบุหรี่ลงพื้นอย่างไม่ใส่ใจ
เขาเหยียบขยี้ดับในทีเดียว!
แววตาของเขายิ่งละโมบและกำเริบเสิบสาน
“ฮึ สายไปแล้ว ไม่ลองถามดูบ้างล่ะว่ามีใครในตลาดนี้ไม่จ่ายเงินเองบ้าง”
หลิวชุนฮวารีบยิ้มตอบ “งั้นพวกเราจ่ายชดเชยให้ เพิ่มเป็นสองเท่าเลยค่ะ!”