บ้านหมอผีหญิงหม่า!
หวังซิ่วอวี้พักจนหายเหนื่อยแล้ว
เธอค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง
“ต้าชุน รอฉันสักครู่นะ ฉันจะลงไปข้างล่างหยิบของกินมาให้!”
“ฮิ ๆ ได้เลย!”
ตอนลงบันได หวังซิ่วอวี้ถึงนึกขึ้นได้ว่าหม่าเซิ่วเจินยังอยู่
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกเขินขึ้นมานิดหน่อย
เมื่อครู่เธอลืมสำรวมไปเสียสนิท ไม่รู้ว่าหม่าเซิ่วเจินได้ยินหรือเปล่า
ฟู่ ๆ!
เพิ่งออกจากห้อง ลมก็พัดเข้ามาจากหน้าต่างตรงชานบันได
หวังซิ่วอวี้เผลอยกมือกุมศีรษะตามสัญชาตญาณ
แค่โดนลมพัดเพียงนิดเดียว ศีรษะของเธอก็ปวดขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
นี่เป็นโรคเรื้อรังที่เป็นมาหลายปี และเป็นเหตุผลที่เธอเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านมาตลอด
แต่ไม่รู้ทำไม
ครั้งนี้แม้จะโดนลมพัด หวังซิ่วอวี้กลับไม่รู้สึกปวดหัวเลย
ฟู่ ๆ!
ลมพัดมาอีกระลอก
หวังซิ่วอวี้ก็ยังไม่ปวดหัว
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
เธออดสงสัยไม่ได้
หรือว่าแค่ได้ใกล้ชิดกับหวังต้าชุนเมื่อครู่ อาการปวดหัวก็หายไปอย่างไร้สาเหตุแล้ว?
ช่างน่าอัศจรรย์เกินไปแล้ว!
กระแสความร้อนสายหนึ่งพุ่งออกจากตันเถียนของหวังต้าชุน ทะลวงเส้นลมปราณและไหลเวียนไปทั่วร่างในพริบตา
เขายื่นฝ่ามือออกมา กลางฝ่ามือมีแสงสีฟ้าอ่อนซึมออกมาชั้นหนึ่ง
แสงนั้นค่อย ๆ รวมตัวกัน กลายเป็นหยดของเหลวสีฟ้าหยดหนึ่ง ลอยอยู่เหนือฝ่ามือ
ของเหลวนั้นส่งกลิ่นหอมของสมุนไพรออกมา
มีข้อความบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า:
【ร้อยพฤกษาสื่อวิญญาณ】
สามารถจำแนกอายุ สรรพคุณ และมูลค่าของสมุนไพรได้อย่างชัดเจน
มองทะลุอาการเจ็บป่วยที่ซ่อนเร้นของพืชพรรณ และเร่งให้พืชพรรณฟื้นคืนชีวิต