บาร์เหรอ?
เรื่องบ้าบิ่นงั้นหรือ?
หวังต้าชุนเหลือบมองวัวอี้เสวี่ย
ใบหน้าขาวผ่องของเธอเปล่งปลั่งแดงระเรื่อ
เมื่อถูกฤทธิ์สุรากระตุ้น ท่ามกลางบรรยากาศแบบบาร์
ที่นี่เหมาะกับการบำเพ็ญคู่ของหวังต้าชุนกับวัวอี้เสวี่ยจริง ๆ!
ถ้าบำเพ็ญคู่กันในสภาพแวดล้อมแบบนั้น
คงเร้าใจน่าดู!
ไม่สิ!
ต้องบอกว่าเร้าใจสุด ๆ เลยต่างหาก!
“บาร์อะไร? อยู่ที่ไหน?”
“ถนนชิงสุ่ย บาร์จุ้ยเหริน!”
“ดี!”
หวังต้าชุนพยักหน้า แล้วเร่งรถมุ่งหน้าไปยังบาร์
......
สถานอาบน้ำตำบลต้าหนิว
หลังตื่นขึ้นมา หม่าเหย่าฉายรู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งตัว
“เมื่อคืนก็ไม่ได้ทำอะไรหักโหม ไม่ได้ดื่มหนัก แถมยังเข้านอนเร็ว ทำไมถึงเหนื่อยขนาดนี้นะ!”
หม่าเหย่าฉายบ่นพึมพำพลางเดินเข้าห้องน้ำ
ล้วงซ้ายล้วงขวา!
“อ๊าก!”
เขาร้องลั่น
“เชี่ย! นี่มันเรื่องอะไรกัน!”
ปกติแม้จะไม่ถึงกับแข็งแรงดี แต่ก็ยังเป็นปกติ ทว่าตอนนี้กลับแทบมองไม่เห็นแล้ว
หม่าเหย่าฉายคิดว่าตาฝาด จึงขยี้ตาแล้วมองอีกครั้ง
เขาไม่ได้มองผิด!
ก๊อก ๆ ๆ!
“พี่ต้าหนิว!”
เถียนเสี่ยวฮุ่ยเคาะประตู ก่อนจะเดินเข้ามาทันที
หม่าเหย่าฉายยังไม่หายจากอาการตื่นตระหนก
“เธอ...มาได้ยังไง...”
เถียนเสี่ยวฮุ่ยยิ้มบาง ๆ
“พี่เหย่าฉายลืมแล้วเหรอคะ? ฉันบอกว่าจะพาพี่ไปร้านหยกของพี่สาวลูกพี่ลูกน้องฉันไง!”
“ไปดูว่าน้ำเต้าหยกของหวังต้าชุนราคาเท่าไร!”
“ก่อนหน้านี้ฉันแอบถ่ายรูปไว้ด้วยมือถือ เอารูปให้พี่สาวฉันดูแล้วค่ะ”