“นี่นางถูกวางยาผงประสานสุข!”
หวังต้าชุนวางถ้วยชาลง
เขารู้ดีว่า หากผู้หญิงถูกวางยาผงประสานสุข
ถ้าภายใน 1 ชั่วโมงไม่ได้ร่วมฝึกคู่กับผู้ชาย พิษจะไหลย้อนเข้าสู่เส้นชีพจรหัวใจ
เริ่มแรกจะรู้สึกเหมือนมีมดไต่ไปทั่วร่าง คันยุบยิบไปหมด
จากนั้นพิษร้อนก็จะพุ่งเข้าสู่สมองอย่างรุนแรง
หากอาการไม่หนัก ผู้ถูกพิษจะสูญเสียสติกลายเป็นคนโง่
แต่ถ้าหนักก็จะถึงขั้นอวัยวะภายในแห้งผาก เลือดซึมออกจากทวารทั้งเจ็ด
ต่อให้เป็นฮว่าถัวกลับชาติมาเกิดก็ช่วยชีวิตไม่ได้
แม้วัวอี้เสวี่ยจะถูกพิษผงประสานสุข แต่นางยังมีสติแจ่มชัด
ทว่าร่างกายกลับไม่อยู่ในการควบคุม
“ต้าชุน...”
วัวอี้เสวี่ยตัวสั่น นางจับมุมโต๊ะไว้ พยายามข่มใจอย่างสุดกำลัง
“ชานี่...มีปัญหาจริง ๆ...”
“พวกเรา...ถูกคนวางแผนเล่นงาน...”
“ฉัน...ถูกพิษ...ช่วยฉัน...เร็วเข้า...”
ร่างของวัวอี้เสวี่ยสั่นระริก
ผิวขาวผ่องขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความร้อน
ลมหายใจของนางถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ หน้าอกขยับแรงขึ้นทุกขณะ
“ต้าชุน...”
มือของวัวอี้เสวี่ยคล้ายจะควบคุมไม่ได้ นางคว้าท่อนแขนของหวังต้าชุนไว้ทันที
เรียวขาขาวเนียนขยับเสียดสีกับเก้าอี้ไปมาโดยไม่รู้ตัว
ปลายรองเท้าส้นสูงจิกพื้นแน่น
“ต้าชุน...ฉัน...ร้อนเหลือเกิน...ทั้งตัว...ทรมาน...”
นิ้วเรียวของวัวอี้เสวี่ยเลื่อนไปแตะกระดุมเสื้อ
“คุณวัว!”
หวังต้าชุนจับมือวัวอี้เสวี่ยไว้!
เขาก้มมองลงไป
น้ำเต้าหยกกลับมาเปล่งแสงและแผ่ความร้อนอีกครั้ง
นั่นหมายความว่าวัวอี้เสวี่ยเป็นร่างหยินบริสุทธิ์