หลิวอวิ๋นเฟยกำรายงานผลตรวจดีเอ็นเอไว้แน่นจนปลายนิ้วซีด เส้นเลือดบนแขนปูดโปนขึ้นมา
ความเดือดดาลพลุ่งพล่านอยู่ในอก อวัยวะภายในราวกับถูกแผดเผาจนปวดแสบ
สองปีครึ่ง
ลูกชายที่เขาทุ่มเททั้งใจเลี้ยงดูมานานสองปีครึ่ง กลับไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของตัวเอง
ผู้ชายคนไหนรู้ความจริงแบบนี้เข้า ก็คงทนไม่ไหวทั้งนั้น
ตลอดสามปีที่แต่งเข้าตระกูลจาง เขาต้องทนรับความอัปยศอดสูมานับไม่ถ้วน
เพื่อให้มีครอบครัวที่สงบสุข เพื่อใช้ชีวิตกับจางซินหลันอย่างดี เขาทนทั้งคำด่าทอและการลงไม้ลงมือของจ้าวชิวเลี่ยง ทนสายตาเย็นชาของแม่ยายจนพอแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นยังทนการเรียกร้องไม่รู้จบของจางซินเฟิงจนเหลืออด
ตลอดสามปีในมหาวิทยาลัย หลิวอวิ๋นเฟยเลี้ยงดูเธอมา
หลังแต่งงาน เพื่อครอบครัวนี้ เขาตื่นแต่เช้ามืดและกลับดึกทุกวันออกไปส่งอาหาร นอกจากปรับปรุงบ้านให้ใหม่แล้ว ยังตามใจจางซินหลันจนใคร ๆ ต่างอิจฉา
แต่สุดท้ายเขากลับเป็นแค่ไอ้โง่ที่ถูกหลอกหัวปั่น
ภรรยาแอบนอกใจเขา ปล่อยให้เขาเลี้ยงลูกคนอื่นฟรี ๆ มาสองปีครึ่ง
ทุกครั้งที่จางซินหลันปลอบโยนอย่างอ่อนโยน ทุกครั้งที่เป็นฝ่ายจูบเขา ทุกครั้งที่แสร้งทำเป็นรู้สึกผิด บัดนี้ในสายตาของเขาล้วนกลายเป็นการเยาะเย้ยอย่างเลือดเย็น
ที่แท้ความดีทั้งหมดนั่นก็เป็นแค่การเสแสร้งทั้งนั้น
ก่อนลงจากเขา คำพูดของอาจารย์ดังก้องขึ้นมาในหัว
ผู้หญิงก็เหมือนเสือ หัวใจสตรีนั้นพิษร้ายยิ่งนัก
เป็นอย่างนั้นจริง ๆ
ความโกรธเกรี้ยวพลุ่งขึ้นสู่ศีรษะ ดวงตาของหลิวอวิ๋นเฟยแดงก่ำ ลมหายใจหนักหน่วงขึ้น
ในหัวของหลิวอวิ๋นเฟยตอนนี้มีเพียงความคิดเดียว กลับไปหาจางซินหลันแล้วถามให้รู้เรื่องต่อหน้า เขาจะฉีกผู้หญิงจอมเสแสร้งใจร้ายคนนี้ด้วยมือตัวเอง!
