ยามกลางวันตอนกินข้าว หัวหน้าหมู่นิวกลับมาหาเหว่ยติ้งจงเป็นครั้งแรก ใช้ตะเกียบหนีบเนื้อชิ้นหนึ่งใส่ลงในชามของเหว่ยติ้งจง
“ไอ้หนู ร่างกายแกผ่ายผอมเกินไป ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ทุกมื้อมาหาข้าเอาหนึ่งชิ้นเนื้อไปกิน”
พูดจบ เขาก็วิ่งไปนั่งกับหัวหน้าหมู่หลายคนกินข้าวต่อ ท่าทางเช่นนี้ทำให้เมิ่งชวนสามคนอิจฉาจนแทบระเบิด
หัวหน้าหมู่ย่อยจางอึ้งไปครู่หนึ่ง ถามว่า “เป็นอะไรกัน? วันนี้ข้าออกค่ายไปติดตามเสบียง หัวหน้าหมู่ถึงกับดีกับต้าลางขนาดนี้เชียว?”
เมิ่งชวนรีบเล่าผลการฝึกวันนี้ของเหว่ยติ้งจงให้หัวหน้าหมู่ย่อยจางฟัง
หัวหน้าหมู่ย่อยจางหัวเราะ “อย่าล้อเล่น”
หลิวซื่อจีพยักหน้า “เมิ่งซานลางคราวนี้ไม่ได้พูดเล่น”
หัวหน้าหมู่ย่อยจางตะลึง จ้องเหว่ยติ้งจงอยู่นาน แล้วก็เม้มปาก “ไม่เลว ไอ้หนู ทำให้ข้าหน้าตาสว่างแล้ว!”
[ค่าชื่อเสียง +1]
[ค่าชื่อเสียงคงเหลือ: 14]
แค่นี้ก็เพิ่มค่าชื่อเสียงได้ด้วย? เหว่ยติ้งจงแอบดีใจ
……
ยามบ่าย หัวหน้าหมู่ย่อยจางพาลูกน้องระดับล่างสี่คนฝึกวิชาง้าวต่อไป
จับคู่ต่อสู้ สอนไปฝึกไป
แปดท่าง้าวของกองทัพถังเป็นพื้นฐานการต่อสู้ที่แม่ทัพหลี่จิ้งคิดค้นขึ้นมาเพื่อฝึกทหารกองหนุน มีทั้งแทง ทิ่ม สกัด ปัด กวาด ฟัน แหย่ แยง ฝึกบนพื้นราบ
ควรกล่าวว่า ง้าวชนิดนี้กับง้าวม้าเป็นคนละอย่างกัน ง้าวม้ายาวหนึ่งจ้างแปดฟุต ปลายง้าวมีคมทำลายเกราะ ด้ามง้าวทำจากไม้เหนียวผสม น้ำหนักโดยรวมเกินกว่าหอกยาวมาก ผู้ธรรมดาไม่อาจควบคุมได้