ช่วงวันหยุดมีคนกลับบ้านเกิดกันไม่น้อย เจียงอวี่ปิงยืนมองอยู่ตรงหน้าประตูครู่หนึ่ง แล้วก็เห็นว่าหน้าบ้านหลายหลังจอดรถกันอยู่
เจียงอวี่กับเจียงเหยาสองเด็กน้อยกำลังเล่นลูกแก้วกับการ์ดการ์ตูนกันอยู่ตรงประตูรั้ว
ไม่ไกลนัก เด็กชายที่อายุมากกว่าคนหนึ่งเดินมาทางนี้ โดยอุ้มปลาตะเพียนตัวใหญ่ไว้ในมือ ปลาถูกจับหัวกับหางไว้ แต่ยังดิ้นไม่หยุด
ตอนเดินผ่านประตู หางปลาดิ้นแรงพอดีจนไปโดนไฟท้ายรถของเจียงเฉิน ทิ้งคราบน้ำโคลนกับใบหญ้าไว้เล็กน้อย
เดิมทีเจียงอวี่กำลังเล่นอยู่ พอเห็นภาพนั้นก็ลุกพรวดขึ้นมา แล้วตวาดเด็กชายคนนั้นว่า “ทำอะไรน่ะ นั่นรถพ่อฉันนะ!”
เด็กชายที่อุ้มปลาอยู่ขมวดคิ้ว “รถพ่อแกแล้วทำไมล่ะ เมื่อกี้หางปลามันดิ้นมาโดนโดยไม่ตั้งใจ ฉันเช็ดให้สะอาดก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ”