จนกลับเข้าห้องนอน ความตื่นเต้นของเจียงอวี่ปิงก็ยังไม่สงบลง
กลับถึงบ้านถึงได้รู้ว่า งานเลี้ยงเพื่อนร่วมชั้นครั้งนั้นไม่นับเป็นอะไรเลย ไม่มีใครโอ้อวดเก่งเท่าเด็ก ๆ หรอก
เพื่อนร่วมชั้นพวกนั้นเวลาโอ้อวดยังต้องอิงเรื่องจริงบ้าง อย่างเปิดบริษัท รับโปรเจกต์อะไรทำนองนั้น ฟังแล้วดูยิ่งใหญ่ไม่น้อย
แต่เวลาเด็กพูดอะไรกลับไม่สนเหตุผล แค่อยากเอาชนะคนอื่นให้ได้เท่านั้น
มองรถที่เพิ่มเข้ามาพวกนั้นแล้ว เจียงอวี่ปิงก็รู้สึกกลุ้มใจนิดหน่อย จะมีรถเยอะขนาดนี้ไปทำไมกัน
“ระบบ รถบีเอ็มดับเบิลยูพวกนี้เปลี่ยนเป็นเงินได้ไหม ฉันไม่ต้องการตั้งร้อยกว่าคัน”
【ได้ค่ะ】
“เก็บรถบีเอ็มดับเบิลยูไว้คันเดียวก็พอ ที่เหลือเปลี่ยนเป็นเงินให้หมด”