พอถึงเวลาหกโมงเย็น เจียงอวี่ปิงกับเพื่อนร่วมงานอีกหลายคนในสำนักงานเดียวกันก็ปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมเลิกงานกลับบ้าน
ไม่พูดถึงแผนกอื่นก็แล้วกัน อย่างไรเสีย แผนกที่เจียงอวี่ปิงสังกัดอยู่แทบไม่มีโอที ถึงเวลาเลิกงานก็กลับได้เลย
เธอลงลิฟต์มาถึงชั้นล่าง แล้วเดินไปยังถนนด้านนอกอาคารสำนักงาน
ข้างนอกมีป้ายรถเมล์อยู่ป้ายเดียว ทุกวันเธอก็ขึ้นรถกลับบ้านที่นั่น
แต่วันนี้เธอไม่ได้ตั้งใจกลับห้องเช่าก่อน วางแผนจะไปกินข้าวที่ห้างใกล้ ๆ แล้วดูหนังสักเรื่อง
เมื่อก่อนเธอจนเกินไป ไม่มีปัญญาใช้ชีวิตอย่างสะดวกสบาย แต่วันนี้ทำงานมาทั้งวัน ของรางวัลที่ได้รับมีมูลค่าเทียบเท่าเงินเดือนหลายเดือน แถมยังมีรถใหม่อีกคัน รถคันนั้นมีมูลค่าหลายแสน