เจียงอวี่ปิงนอนอยู่บนเตียง เลื่อนดูคลิปสั้นติดกันหลายคลิป แต่ก็ไม่เจอคลิปที่อยากดู เธอจึงลองค้นหาอีกครั้ง จำได้ว่าเคยเห็นบางคนชอบโอ้อวดโม้ไปทั่วในโลกออนไลน์
ตอนนี้ระบบผูกกับเธอเรียบร้อยแล้ว ขอแค่มีใครโม้ เธอก็จะได้รับรางวัล เจียงอวี่ปิงคิดว่าการดูคลิปจะทำให้ได้รับรางวัลด้วยหรือเปล่า
เธอไม่ค่อยแน่ใจ เลยอยากลองดูสักครั้ง
หลังจากเจอผู้ใช้คนนั้น เจียงอวี่ปิงก็กดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของอีกฝ่าย แล้วสุ่มเปิดคลิปขึ้นมาหลายคลิป
แต่ถึงจะดูคลิปซ้ำไปซ้ำมาหลายคลิป เสียงของระบบก็ยังไม่ดังขึ้นเลย
“ดูคนโม้ผ่านออนไลน์ไม่มีรางวัลเหรอ?”
【ไม่มีค่ะ โฮสต์ การดูออนไลน์ไม่นับ】
“อ๋อ งั้นก็ได้” เจียงอวี่ปิงผิดหวังอยู่เล็กน้อย
แต่เท่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ดีมากแล้ว
ทำงานวันเดียวก็ได้รถมาหนึ่งคัน แถมยังได้เงินตั้งมากมาย แค่นี้ก็ควรพอใจแล้ว
ต่อไปยังต้องทำงานกับเพื่อนร่วมออฟฟิศอีกหลายคน ยังมีโอกาสอีกเยอะ
ยิ่งไปกว่านั้น วันเลี้ยงรุ่นก็กำหนดแล้ว ถึงตอนนั้นก็จะได้ฟังเพื่อนร่วมชั้นโม้อีก ยังจะกลัวไม่ได้รางวัลอีกเหรอ?
.............
“ใกล้ถึงวันชีซีแล้ว พวกเธอวางแผนจะทำอะไรกัน?”
นี่เป็นหัวข้อแรกที่ทั้งสี่คนคุยกันหลังมาถึงบริษัทในวันทำงานถัดมา
หลี่เสี่ยวหยุนนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน สายตาจับจ้องหน้าจอ ไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย “จะฉลองอะไรล่ะ? ตั้งแต่หย่ามาครั้งหนึ่ง ฉันก็เลิกหลงใหลเรื่องความรักกับการแต่งงานไปแล้ว ไม่คิดจะมีแฟนอีกด้วย ใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีก็พอ สำหรับฉัน วันชีซีก็เป็นแค่วันธรรมดาวันหนึ่ง”