ช่วงพักกลางวันคือเวลา 11 โมงครึ่งถึงบ่ายโมงครึ่ง
พอถึงเวลา เพื่อนร่วมแผนกหลายคนก็ลุกจากโต๊ะทำงานของตัวเอง เตรียมไปรับอาหารที่สั่งไว้
อาคารสำนักงานแห่งนี้มีกฎของนิติบุคคลว่า ห้ามนำอาหารที่สั่งมาส่งถึงภายในบริษัท เพื่อนร่วมงานที่สั่งอาหารจึงต้องออกไปรับอาหารของตัวเองที่โต๊ะซึ่งกำหนดไว้ด้านนอกบริษัท
เจียงอวี่ปิงออกจากห้องทำงานพร้อมเพื่อนร่วมแผนกอีกหลายคน แล้วเดินออกไปข้างนอก
เชิ่งชิงชิงถามพวกเธอระหว่างเดินว่า “เที่ยงนี้พวกเธอสั่งอะไรกัน”
“ฉันสั่งข้าวผัดหม้อหิน”
“ฉันสั่งสลัดกับน้ำผลไม้ขวดหนึ่ง ช่วงนี้ไม่อยากกินของมัน ๆ ขอรักษาหุ่นหน่อย”
เจียงอวี่ปิงไม่ได้บอกรายละเอียดมากนัก “ฉันก็เหมือนเดิม สั่งอะไรมาสักอย่าง กินให้อิ่มก็พอ”
หลังได้รับระบบแล้ว เธออาจจะได้เงินมากมาย แต่เจียงอวี่ปิงก็ไม่ได้คิดจะทำตัวโดดเด่นเกินไปต่อหน้าคนเหล่านี้