เด็กที่เพิ่งเข้าเรียนวันแรก คงไม่ได้รับมอบหมายงานหนักอะไร โดยเฉพาะเด็กชั้นเล็กที่เน้นเล่นเป็นหลัก
หลังจากนั่งฟังคุณครูพูดอยู่ในห้องเรียนจบ ก็ถือว่าเปิดเทอมอย่างเป็นทางการแล้ว
ผู้ปกครองหลายคนรีบออกจากโรงเรียนอนุบาล ส่วนเด็ก ๆ ก็อยู่ในโรงเรียนให้คุณครูดูแล
ที่นี่มีอาหารกลางวันให้ พอถึงเวลาเลิกเรียนตอนเย็น ผู้ปกครองค่อยมารับ
สถานการณ์ที่นี่คล้ายกับโรงเรียนที่เจียงอวี่กับเจียงเหยาเรียนอยู่ เด็กบางคนพอได้ยินว่าผู้ปกครองจะกลับ ก็เริ่มร้องไห้ทันที
บนทางเดินด้านนอกที่มุ่งไปยังประตูโรงเรียน มีเด็กหลายคนจับมือผู้ใหญ่ไว้ไม่ยอมให้ไป
“ไม่ได้ ตอนมาถึงเธอบอกว่าจะพาฉันมาเล่น แต่ตอนนี้เธอจะกลับแล้ว ฉันไม่รู้จักพวกเขาสักหน่อย”
ผู้ใหญ่ข้าง ๆ ปลอบว่า “ไม่เป็นไรหรอก อยู่ด้วยกันเดี๋ยวก็สนิทกันเอง ดูสิ เด็ก ๆ พวกนี้อายุไล่เลี่ยกับหนู เล่นด้วยกันไม่สนุกเหรอ แถมยังมีคุณครูอยู่ด้วย ถ้ามีปัญหาก็เรียกคุณครูได้”
“ไม่เอา! ไม่งั้นเธอก็อยู่กับฉันที่นี่ หรือไม่ก็พาฉันกลับบ้านไปด้วย ฉันอยู่ที่นี่คนเดียวไม่ได้ ฉันไม่อยากอยู่กับพวกเขา”
“ทำไมไม่เชื่อฟังอีกแล้วล่ะ ก่อนหน้านี้ตอนงอแงอยากได้ของเล่น หนูบอกว่าจะเชื่อฟังแม่ทุกอย่างไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมพอมาโรงเรียนอนุบาลถึงต้องให้แม่อยู่เป็นเพื่อนด้วย แม่ก็มีธุระต้องทำนะ!”