พนักงานนำทางพาทั้งครอบครัวเข้าไปในร้านหมูกระทะ แล้วนั่งลงที่โต๊ะตัวค่อนข้างใหญ่โต๊ะหนึ่ง
เจียงเฉินใช้โทรศัพท์สแกนคิวอาร์โค้ดสั่งอาหาร จากนั้นยื่นให้ทุกคน “อยากกินอะไรก็สั่งได้เลย”
พ่อเจียงกับแม่เจียงไม่ได้รับโทรศัพท์ไป “ไม่เคยกิน ไม่รู้ว่าจะสั่งยังไง พวกเธอสั่งกันเถอะ พวกเราไม่เลือก”
สวี่หยุนรับโทรศัพท์ไว้ “งั้นให้ฉันสั่งแล้วกัน ฉันจะสั่งของที่เด็ก ๆ ชอบก่อน เดี๋ยวค่อยให้พวกคุณเพิ่มทีหลัง”
“ได้” เจียงเฉินไม่มีความเห็นอะไร เขาเองก็ไม่เลือกกิน จะเนื้อหรือผักก็ได้ทั้งนั้น
สวี่หยุนสั่งไก่ เนื้อวัว และเห็ดหอม เลือกเครื่องดื่มที่เด็ก ๆ ชอบอีกสองสามอย่าง รวมทั้งของกินเล่นที่ทำเสร็จแล้วด้วย
เจียงอวี่ปิงรับโทรศัพท์ไปเพิ่มอีกสองสามอย่าง ก่อนจะส่งคืนให้เจียงเฉิน
เจียงเฉินดูรายการที่สั่งไว้แล้วเพิ่มของเข้าไปอีกพอสมควร แม้ของที่พวกเธอสั่งจะมีให้เลือกหลากหลาย แต่เขารู้ดีว่าวัตถุดิบของร้านแบบนี้ให้ปริมาณไม่มาก วันนี้ทั้งครอบครัวออกมาด้วยกัน ถ้าสั่งน้อยไปคงกินไม่อิ่ม ออกมาทั้งทีก็ต้องกินให้อิ่มก่อนค่อยกลับ