ก่อนหน้านี้โจวชวนจงใจสังเกตมาแล้ว จึงรู้ว่าเจียงหว่านติดต่อกับช่างภาพหนุ่มอยู่แค่คนเดียว
ช่างภาพหนุ่มคนนั้นก็คือเฮ่อหนานเฉา
โจวชวนเดาว่าเฮ่อหนานเฉาน่าจะอยู่ไกล เขาจึงคิดว่าต่อให้เจียงหว่านแจ้งตำรวจทัน เวลาระหว่างนั้นก็มากพอให้เขาพาตัวเธอไปยังที่พักของตัวเองได้
อีกทั้งเขายังสวมหมวกกับถุงมือตลอดเวลา ถนนหยุนอันก็ทรุดโทรมและผู้คนพลุกพล่าน เดิมทีเขาจึงมั่นใจว่าจะไม่พลาด
สิ่งที่โจวชวนคาดไม่ถึงคือจะมีคนอย่างเจียงซวี่อยู่ด้วย แถมยังมาถึงเร็วขนาดนี้
เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ เจียงหว่านก็อดเงยหน้ามองชายหนุ่มที่ยืนกอดอกพิงขอบหน้าต่างพลางมองเธอเงียบ ๆ ไม่ได้
แววตาของอีกฝ่ายลึกล้ำเกินไป จนทำให้ใจเจียงหว่านสั่นไหวขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ เธอจึงรีบหลุบตาลงโดยไม่รู้ตัว
ตำรวจถามรายละเอียดเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย กำชับให้เธอพักผ่อนให้ดีแล้วจึงออกไป
ห้องพักผู้ป่วยกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
เจียงหว่านค่อย ๆ หลุบตาลง
เธอติดอยู่ในเส้นเรื่องที่ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ชาติก่อน จึงไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเกิดเรื่องขึ้นทั้งที่เส้นเรื่องยังไม่เริ่ม โดยเฉพาะเมื่อผ่านมาเพียงไม่กี่วันเท่านั้น
แต่เธอลืมไปว่าบางสิ่งกำลังค่อย ๆ เปลี่ยนแปลง
ไม่ว่าจะเป็นโจวชวน หรือการที่เจียงซวี่มาถึงได้ทันเวลา ล้วนเป็นผลสืบเนื่องจากความเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น
ถ้าเธอไม่ได้เริ่มไลฟ์สด ก็คงไม่ตกเป็นเป้าของโจวชวน
แต่ก็เพราะไลฟ์สดนี่แหละ เจียงซวี่ถึงได้ปรากฏตัว
ทุกสิ่งที่เธอทำก็เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างดี โดยไม่ถูกจำกัดจากอะไรทั้งนั้น เพราะอย่างแรกที่ต้องทำก็คือรับประกันความปลอดภัยของตัวเอง
แม้เรื่องทั้งหมดจะเพิ่งเริ่มต้นได้ไม่กี่วัน เธอก็ควรระมัดระวังให้มากกว่านี้