รอนเล่าเรื่องที่กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือนให้เอลวีฟังด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ราวกับกำลังคุยเรื่องทั่วไป เพื่อสลายความคิดเพ้อฝันเกินจริงของนาง
เขาไม่ได้พูดเหลวไหล การสอบใบรับรองครูหลวงซึ่งจะจัดขึ้นในอีกสองสัปดาห์ เขามั่นใจว่าจะสอบผ่านแน่นอน
เมื่อได้ใบรับรองครูแล้ว เขาก็จะได้เป็นอาจารย์ประจำของ “ใบโอ๊ก” ผู้จัดการสถาบันรับปากไว้แล้วว่าเงินเดือนรายสัปดาห์ของเขาจะเพิ่มเป็น 30 ชิลลิง
หลังมื้อเย็น เก็บกวาดทุกอย่างเสร็จแล้ว รอนยังอบรมเอลวีอย่างจริงจังไปอีกยกหนึ่ง กว่าจะกลับเข้าห้องนอนคับแคบของตัวเอง
ยุคนี้พี่ชายต้องรับบทเป็นพ่อ ส่วนน้องสาวอยากรับบทเป็นแม่
เฮ้อ
ห้องนอนของเขาเล็กมาก มีเพียงเตียงตัวหนึ่งที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดไม่หยุดทันทีที่นั่งลง กับโต๊ะและเก้าอี้ที่เก่าแก่กว่าเอลวีเสียอีก
รอนจุดตะเกียงแก๊สจิ๋วบนโต๊ะหนังสือ ตั้งใจจะจัดแผนการสอนที่ต้องใช้พรุ่งนี้ก่อน แล้วค่อยทบทวนเนื้อหาสำหรับการสอบใบรับรองครูหลวง
แม้จะมีความรู้จากชาติก่อนติดตัวมา แต่ถึงอย่างไรก็เป็นคนละโลก ต่อให้พื้นฐานทางความคิดจะคล้ายคลึงกันอย่างมาก เขาก็ยังต้องใช้เวลาสักหน่อยในการเปรียบเทียบและรวบรวมความรู้ของทั้งสองโลก
แต่ด้วย【สมอง Lv1】ช่วยเสริม กระบวนการนี้คงใช้เวลาไม่นาน
เพิ่งเปิดกระเป๋าถือ เขาก็สังเกตเห็นหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งสอดอยู่ในเอกสารประกอบการสอน ซึ่งเขาไม่เคยเห็นมาก่อน
《ข่าวชวนขบขันยามค่ำแห่งลุนดุส》
‘หืม? ฉันไม่เคยซื้อหนังสือพิมพ์ข่าวซุบซิบแบบนี้เลย... ฮาร์ดีเผลอสอดมาให้หรือเปล่า?’
หนังสือพิมพ์ที่ดูไร้สาระตั้งแต่แรกเห็นแบบนี้ ไม่อยู่ในรายการซื้อของเขา
รอนหยิบขึ้นมาเปิดอ่านคร่าว ๆ
เป็นไปตามที่เดา เนื้อหาส่วนใหญ่เกี่ยวกับคุณนายขุนนางที่ลอบพบชู้รัก หรือสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ที่โผล่ในท่อระบายน้ำ ล้วนเป็นข่าวลวงไร้สาระทั้งนั้น
ไวยากรณ์และการใช้คำในหลายจุดยังประหลาดอย่างยิ่ง
‘สมกับเป็นหนังสือพิมพ์ขยะ ข้อผิดพลาดเห็นชัดขนาดนี้ยังไม่มีใครจัดการ...’
เขากำลังจะพับหนังสือพิมพ์ไปใช้รองขาโต๊ะ แต่หางตากลับเหลือบเห็นช่องเล็ก ๆ ตรงมุมกระดาษ
เนื้อหาในช่องนั้นกล่าวถึงวิธีถอดรหัสข้อความลับ ตั้งแต่การเรียบเรียงไวยากรณ์ใหม่และแก้ไขรากศัพท์ ไปจนถึงวิธีถอดรหัสคำศัพท์หนึ่งคำได้หลายแบบตามตำแหน่ง รวมทั้งการซ้อนรหัสหลากหลายชั้น
เนื้อหาไม่ได้ยาวนัก แต่เห็นได้ชัดว่าผู้เขียนวิธีเข้ารหัสชุดนี้เป็นมืออาชีพ ระหว่างบรรทัดเผยให้เห็นความรู้ความสามารถในระดับสูง
【ได้รับความรู้ใหม่ ความคิดของคุณจึงกระฉับกระเฉงขึ้น】
【สมอง Lv1: 12.3%】
รอนมองแถบความคืบหน้าที่เพิ่มขึ้นมากขนาดนี้แล้วชะงักไปเล็กน้อย
แต่ทันใดนั้นเขาก็นึกได้เรื่องหนึ่ง ข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์ที่เห็นชัดในหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ อาจไม่ใช่สิ่งที่ผู้ตรวจทานมองข้าม แต่อาจจงใจใส่ไว้ก็ได้
‘หรือว่าจุดพวกนี้จะเป็นข้อความลับ?’
【คุณมองทะลุความจริงที่ผู้อื่นซ่อนไว้】
【สมอง Lv1: 14.22%】
【วิญญาณ Lv0: 88.91%】
เมื่อเห็นแถบความคืบหน้าเพิ่มขึ้น รอนก็รู้ว่าการคาดเดาของตนถูกต้อง
เขาไม่ลังเล รีบยกหนังสือพิมพ์เข้าใกล้ตะเกียงน้ำมัน แล้วอาศัยวิธีถอดรหัสที่ลงไว้ในหนังสือพิมพ์ ลองไขเนื้อหาที่ซ่อนอยู่ใต้ข้อความชั้นนอกในยามค่ำคืน
กระบวนการทั้งหมดค่อนข้างยาก บางจุดต้องเปรียบเทียบข้อมูลจากหลายทาง และยังมีการเข้ารหัสซ้อนหลายชั้นด้วย
เรื่องนี้ต้องอาศัยความสามารถในการคิดของคนอย่างสูง
หากคนที่ลองถอดรหัสไม่ใช่รอน แต่เป็นบาเลนเซีย ต่อให้หนังสือพิมพ์ฉบับนี้บอกวิธีถอดรหัสไว้อย่างละเอียดและครบถ้วน ก็ยังทำขั้นตอนแรกที่ง่ายที่สุดไม่สำเร็จ
เวลาค่อย ๆ ผ่านไปทีละนาที ตัวอักษรในสายตาเหมือนเติบโตขึ้นอย่างเงียบงัน
【ราตรีไม่อาจขัดขวางคุณ ความเหนื่อยล้าไม่อาจรบกวนคุณ】
【เหตุผล Lv0: 68%】
【ร่างกาย Lv1: 19.7%】
อืม ดูท่าการอดนอนก็ช่วยเพิ่มแถบความคืบหน้าได้เหมือนกัน...
แต่ความสนใจของเขาไม่ได้อยู่ตรงนั้น
เกือบถึงครึ่งหลังของคืน เมื่อถอดรหัสคำสุดท้ายได้สำเร็จ รอนก็เขียนข้อความหนึ่งลงบนกระดาษร่าง
“หากต้องการสัมผัสพิธีลับ จงไปที่ร้านหนังสือโมรัน ถนนอารัน เขตตะวันตก ทุกวันอาทิตย์เวลา 19:23 น. แล้วนำหนังสือเล่มที่ 8 จากซ้ายไปขวาบนชั้นหนังสือแถวที่สองไป”
“พิธีลับ?”
รอนพึมพำกับตัวเองเงียบ ๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเรื่องนี้
เป็นการแกล้งกันของใครบางคนหรือเปล่า?
หรือว่า... ใต้ฉากหน้าอันสงบสุข จะมีพลังเหนือธรรมชาติที่ดำรงอยู่จริงซ่อนเร้นอยู่?
เขาเอนเอียงไปทางอย่างหลัง
หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาพับกระดาษที่เขียนที่อยู่ใส่กระเป๋าเสื้อด้านใน แล้วตัดสินใจหาเวลาไปดูสถานที่แห่งนั้น
โลกเหนือธรรมชาติอาจกำลังเผยโฉมต่อหน้าเขาอย่างชัดเจนแล้ว
……
【คุณนอนหลับพักผ่อน】
【ร่างกาย Lv1: 20.01%】
เช้าวันรุ่งขึ้น รอนรู้สึกว่าหนังตาหนักอึ้งราวกับมีตะกั่วถ่วงไว้
ดูท่าการอดนอนเมื่อคืนจะทำให้หมดแรงมากกว่าที่คิด
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังฝืนลุกจากเตียงไปทำอาหารเช้าในครัว
เขาต้มซุปถั่วหม้อใหญ่ไว้กินกับขนมปังดำ แม้จะห่างไกลจากคำว่าอาหารมื้อใหญ่ แต่เวลานี้แค่มีอะไรรองท้องได้ก็นับว่าดีมากแล้ว
“เอลวี มากินมื้อเช้าได้แล้ว...”
“ค่า—”
รอนยกซุปไปวางบนโต๊ะอาหาร วันนี้เป็นวันเสาร์ก็จริง แต่ช่วงเช้าเอลวียังต้องไปเรียนอยู่ดี
เรื่องนี้แตกต่างจากโรงเรียนในชาติก่อนของเขาอยู่บ้าง
ส่วนตัวเขาเอง ไม่มีวันหยุดให้พูดถึงเลย
สถาบันกวดวิชา “ใบโอ๊ก” ยังมีนักเรียนต้องเรียนเสริมแม้ในวันหยุดสุดสัปดาห์ ในฐานะผู้ช่วยสอน เขาย่อมต้องตามงานด้วย
มีเพียงหลังจากได้เป็นอาจารย์ประจำแล้วเท่านั้น ถึงจะมีวันหยุดหนึ่งวัน
เอลวีนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร จิบซุปไปพลาง เหลือบมองรอนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเป็นระยะ
ท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ย่อมไม่อาจรอดพ้นสายตารอนได้
“มีอะไรหรือ?”
“พี่ชาย เมื่อคืนไม่ได้นอนหรือ? ใต้ตาคล้ำมากเลย...”
“...อ้อ ฉันกลิ้งตกเตียงกลางดึก เลยนอนไม่ค่อยพอน่ะ”
รอนไม่คิดว่ารอยคล้ำใต้ตาของตัวเองจะเห็นชัดขนาดนี้ จึงตอบปัดไปสองประโยค
หลังอาหารเช้า เขากำชับให้เอลวีตั้งใจเรียนที่โรงเรียน ก่อนผลักประตูออกไปสู่ลุนดุสยามเช้า
หมอกไม่เพียงไม่จางลง กลับยิ่งหนาขึ้นอีก
เมื่อเขาไปถึง “ใบโอ๊ก” ก็เป็นเวลาเจ็ดโมงพอดี
【คุณออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ】
【ร่างกาย Lv1: 20.78%】
เดินเล่นทุกวันก็เพิ่มระดับได้ แบบนี้ใครจะไม่อยากมีชีวิตแบบนี้บ้าง...
เมื่อผลักประตูไม้โอ๊กหนักอึ้งเข้าไป ในโถงชั้นหนึ่งก็มีคนมารวมตัวกันไม่น้อยแล้ว
ปกติช่วงเวลานี้ โถงควรจะว่างเปล่า อย่างมากก็มีพนักงานทำความสะอาดหนึ่งหรือสองคน
ก่อนแปดโมง อาจารย์ประจำยังไม่ถือว่ามาสาย ส่วนผู้ช่วยสอนรวมรอนแล้วมีไม่ถึงห้าคน
เขาผ่อนฝีเท้าลง สายตากวาดมองโถงชั้นหนึ่งอย่างรวดเร็ว
คอลิน ผู้จัดการสถาบัน ยืนอยู่ตรงเชิงบันได ใบหน้าที่ปกติมันเยิ้มซีดเผือดอย่างยิ่ง เขาใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อบนหน้าผากไม่หยุด
ส่วนคุณบาร์ต เจ้าของสถาบัน ชายชราที่สวมแว่นกรอบทองเป็นประจำ ขี้เหนียวสุดขีด และปกติแทบไม่เคยปรากฏตัวในสถาบัน กำลังยืนอยู่ตรงหน้าชายคนหนึ่งในเครื่องแบบตำรวจสีน้ำเงินเข้ม
ด้านหลังเขายังมีตำรวจอีกหลายคนสวมเครื่องแบบแบบเดียวกัน