ภายในค่าย หน้ากองไฟ
ฉู่โม่กำลังพูดคุยกับโม่ซานซาน
“ฉู่โม่ ตามข้อตกลงที่เราตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากเข้าไปในดินแดนลับแล้ว นายจะช่วยฉันเอาหยกแก่นเสวียนหยวนมา จำได้ไหม?”
โม่ซานซานเอ่ยขึ้น
“จำได้”
ฉู่โม่พยักหน้า
“แล้วนายไม่สงสัยหรือว่า หยกแก่นเสวียนหยวนคืออะไรกันแน่?” โม่ซานซานยิ้มถาม
“ถ้าเธออยากบอก เธอก็คงบอกเอง อีกอย่างฉันรับปากแล้วว่าสิ่งนี้เป็นของเธอ ต่อให้ฉันรู้แล้วจะทำอะไรได้?”
ฉู่โม่กล่าว “ยิ่งไปกว่านั้น……”
“ถ้าสมบัติล้ำค่านี้มีค่ามากเกินไป การที่ฉันไม่รู้กลับเป็นเรื่องดี อย่างน้อยฉันก็จะไม่เกิดความโลภขึ้นมา”
เมื่อได้ฟังคำพูดของฉู่โม่ โม่ซานซานก็อดเผยแววชื่นชมออกมาไม่ได้
จากนั้นสีหน้าของเธอก็จริงจังขึ้น ก่อนจะพูดตามตรงว่า “ไม่ปิดบังคุณ หยกแก่นเสวียนหยวนเป็นสมบัติล้ำค่าฟ้าดินชนิดหนึ่ง สามารถช่วยให้ผู้ฝึกยุทธก้าวข้ามขีดจำกัดของขอบเขต และมีรากฐานที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น!”
“ยกตัวอย่างผู้ฝึกยุทธ ในระดับจุดสูงสุดจะมีพละกำลังทางกายได้มากที่สุดเพียงสองแสนชั่ง แต่หากมีหยกแก่นเสวียนหยวน ก็จะช่วยให้ผู้ฝึกยุทธทะลวงขีดจำกัดสองแสนชั่ง ไปถึงสามแสนชั่ง หรือแม้แต่สี่แสนชั่งได้!”
“นั่นหมายความว่า ในอนาคตจะมีขีดจำกัดการเติบโตที่สูงขึ้น!”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ใบหน้าของโม่ซานซานก็เผยความใฝ่ฝันและความปรารถนา
ก้าวข้ามขีดจำกัดของขอบเขตงั้นหรือ?
ฉู่โม่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ฟังคำพูดของโม่ซานซานแล้ว แววตาก็อดเคร่งขรึมขึ้นมาไม่ได้
ตามที่โม่ซานซานกล่าว
หยกแก่นเสวียนหยวนสามารถทำลายขีดจำกัดทางกายของผู้ฝึกยุทธได้
นั่นหมายความว่า หากได้หยกแก่นเสวียนหยวนมา เขาก็จะมีพละกำลังทางกายเกินสองแสนชั่งตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ในขอบเขตผู้ฝึกยุทธ ทำให้รากฐานช่วงแรกของเขาแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกยุทธคนอื่น และขีดจำกัดการเติบโตในอนาคตก็ย่อมสูงขึ้นตามไปด้วย!