ตลอดทาง เขามุ่งหน้าต่อไปยังทิศทางที่สัญญาณส่งมา
ระหว่างทาง
บางครั้งก็พบของดีอยู่บ้าง ฉู่โม่จึงเก็บเกี่ยวเอาไว้ทุกครั้ง
เพิ่งเข้ามาในดินแดนลับได้เพียงชั่วโมงกว่า ฉู่โม่ก็เก็บสมุนไพรวิเศษมาได้ไม่น้อยแล้ว ความตื่นเต้นในช่วงแรกค่อย ๆ จางหาย ตอนนี้จิตใจสงบนิ่ง สีหน้าเรียบเฉย
ฉู่โม่ย่อตัวลงตรงหน้าโสมอายุราวแปดร้อยปี แล้วลงมือเก็บเกี่ยวอย่างละเอียดถี่ถ้วน
เขาค่อย ๆ ปัดดินทรายออกจากรากอย่างเบามือ จากนั้นหยิบกล่องหยกออกมาจากถุงเก็บของ ก่อนจะวางโสมที่มีครบทั้งสี่แขนขาและมีรากแผ่หนาแน่นลงไปอย่างระมัดระวัง
ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เขากำลังจะออกเดินทางต่อ
แต่ในจังหวะนั้นเอง สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย สายตาหันไปยังจุดหนึ่ง
ไม่ไกลนัก
หมาป่าร่างใหญ่หลายตัวแยกเขี้ยวคำราม ก่อนค่อย ๆ ล้อมเข้ามา
พวกมันแผ่กลิ่นอายโหดเหี้ยม ดวงตาเปล่งประกายสีเขียวเข้ม สายตาที่มองฉู่โม่เต็มไปด้วยความละโมบ
“สัตว์ดุร้ายระดับสองชั้นสูง!”
“หมาป่ามารหลังคราม!”
ฉู่โม่หรี่ตาลง มือแตะด้ามดาบศึกโลหะผสมแล้ว
ทันใดนั้นเอง
“โฮกกก! โฮกกก!”
หมาป่ามารหลายตัวพุ่งเข้ามาทันที โดยแยกกันเข้าจากคนละทิศทาง หวังจะล้อมฉู่โม่เอาไว้
เมื่อเห็นเช่นนั้น
“เคร้ง!”
ดาบศึกพลันถูกชักออกจากฝัก
สายตาฉู่โม่คมกริบ ร่างพุ่งวูบเร็วปานสายฟ้า หลบการกระโจนของหมาป่ามารได้ในพริบตา จากนั้นเลือดพลังทั่วร่างก็พลุ่งพล่าน เขาฟันดาบเข้าใส่หมาป่ามารเหล่านั้นทันที
แสงดาบเย็นเยียบแผ่ไอหนาวไร้สิ้นสุด กรีดผ่านท้องฟ้า