ตอนที่ 26 บ้านเก่า
ฟางจือหัวเป็นคนแรกที่คัดค้าน “พี่สะใภ้ คุณจะเอาเงินเพิ่มไปสองร้อย ฉันไม่ติดใจ แต่เงินสองร้อยของม่านม่าน ฉันไม่ยอมเด็ดขาด”
เดิมทีเงินมีทั้งหมดหนึ่งพันหนึ่งร้อยหยวน เธอกับลู่หมิงเฉินควรจะแบ่งกันได้สามร้อยกว่า เกือบสี่ร้อยหยวน
แต่ตอนนี้กลับเหลือให้แบ่งกันแค่สองร้อยสามสิบกว่าหยวน หายไปเป็นร้อยในพริบตา มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะยอม!
เจียงหวั่นอยากทำตัวเป็นคนใจกว้างก็ทำไป แต่อย่าเอาเงินของพวกเขาไปสร้างบุญคุณให้คนอื่น!
หวางฉินเองก็เดือดดาลจนกระโดดโลดเต้น “เจียงหวั่น คุณบ้าไปแล้วหรือไง ลู่ม่านม่านก็แค่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ยังจะมาแบ่งเงินอีก เธอไม่รู้สึกกระดากบ้างหรือไง? ลู่ม่านม่านอยู่ไหน? เธอเป็นคนขอเองหรือเปล่า? ฉันจะถามให้รู้เรื่องเลย ว่าทำไมถึงกล้าเอ่ยปากขอแบบนี้!”
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งจะมีส่วนแบ่งเงินด้วยได้อย่างไร เรื่องแบบนี้ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว!
ห้องของเฉียวหุยอิงกับลู่เว่ยกั๋วอยู่ทางตะวันออกของโถงกลาง เสียงความเคลื่อนไหวด้านนอก เฉียวหุยอิงกับลู่ม่านม่านได้ยินชัดทุกคำ
ทั้งสองได้ยินว่าเจียงหวั่นจะแบ่งเงินให้ลู่ม่านม่านสองร้อยหยวนด้วย ก็ถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออก
พอได้ยินเสียงด่าทอของหวางฉิน ทั้งคู่ก็ได้แต่กัดฟันเงียบไว้
พี่สะใภ้ต้องมีแผนของตัวเองแน่ เธอพูดไม่เก่ง ถ้าออกไปตอนนี้ เผลอ ๆ จะทำให้เรื่องของพี่สะใภ้เสียเปล่า
เจียงหวั่นส่งสายตาให้เธอ ก่อนพูดว่า “ม่านม่านช่วยเลี้ยงลูกให้คุณ ช่วยซักผ้าให้ทั้งครอบครัว แล้วพวกคุณยังกล้ารับเอาไปอย่างสบายใจได้ยังไง? ให้ช่วยเลี้ยงลูกก็ยังถูกคุณตำหนิว่าเลี้ยงไม่ดี ให้ซักผ้าก็ยังถูกคุณว่าไม่สะอาด ตลอดปีที่ผ่านมา คุณทำอะไรให้ม่านม่านบ้าง?”