ตอนที่ 25 ยอมถอย
เจียงหวั่นยิ้มเหมือนไม่ยิ้ม “ตอนนี้รู้แล้วเหรอว่าฉันเป็นพี่สะใภ้ใหญ่? เมื่อกี้ฉันยังนึกว่าเธอเป็นพี่สะใภ้ใหญ่เสียอีก!”
นางเอกคนนี้ใจร้อนไปหน่อยไหม เห็นเงินแล้วก็ลืมทุกอย่าง พูดอยู่คนเดียวเป็นชุด ราวกับแค่มาแจ้งให้เธอรู้เท่านั้น
ตอนอ่านหนังสือยังไม่รู้สึกอะไร แต่พอทะลุมิติมาอยู่ในร่างเจ้าของเดิมจริง ๆ แล้วได้เผชิญหน้ากับนางเอก ความรู้สึกนี้กลับชัดเจนเป็นพิเศษ
เธอไม่เห็นด้วยแน่นอน แล้วไม่ดูบ้างหรือว่าเงินนี่เป็นของใคร
สีหน้าของฟางจือหัวแข็งค้าง “พี่สะใภ้ใหญ่ ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น ฉันคิดว่าฉันเรียนจบมัธยมปลาย โจทย์คณิตศาสตร์พวกนี้คำนวณง่ายกว่าพวกพี่ ก็เลยคิดว่าจะเป็นคนคำนวณเอง ฉันนึกว่าคนอื่นคงไม่มีปัญหา...”
หวางฉินรีบสนับสนุนทันที “ฉันกับจื้อหย่วนไม่มีปัญหา! แบ่งตามที่พี่สะใภ้ใหญ่บอกเลย”
เจียงหวั่นหัวเราะเยาะ “วางใจเถอะ น้องสะใภ้รอง ทุกคนรู้ว่าเธอเรียนจบมัธยมปลาย ไม่ต้องย้ำอยู่เรื่อย ส่วนน้องสะใภ้สาม เธอกับน้องสามจะมีปัญหาหรือเปล่าฉันไม่สน เพราะฉันมีปัญหา ฉันไม่เห็นด้วยกับวิธีแบ่งแบบนั้น”
“พี่สะใภ้ใหญ่ไม่เห็นด้วย ก็พูดความคิดเห็นของพี่มาได้เลยค่ะ” ฟางจือหัวรู้สึกขบขันอยู่ในใจ
คนที่เรียนประถมยังไม่จบ กลับไม่เห็นด้วยกับวิธีแบ่งที่คนจบมัธยมปลายอย่างเธอเสนอ ไม่รู้เอาความมั่นใจมาจากไหน
หวางฉินก็บ่นพึมพำอยู่ข้าง ๆ “พี่สะใภ้รองแบ่งได้ดีอยู่แล้ว ยังมีอะไรไม่เห็นด้วยอีก พูดเสียใหญ่โตวางท่าเหมือนตัวเองเก่งนักแหละ!”