ตอนที่ 21 แกล้งป่วย
ยายแก่ลู่ถูกสวนกลับจนพูดไม่ออกสักคำ เธอรู้อยู่แล้วว่าลูกชายคนโตยังได้รับผลกระทบจากคำพูดของยายแก่ตระกูลไช่เมื่อเช้า ถึงจะยังไม่ถึงกับแตกหัก แต่ก็จำฝังใจไปแล้ว
เธอจึงได้แต่ข่มความขุ่นเคือง เดินกลับเข้าห้องไป
ลู่เฒ่าก็กำลังรอเงินห้าหยวนอยู่เหมือนกัน พอเห็นเมียกลับมามือเปล่า ริ้วรอยบนใบหน้าแก่ ๆ ก็ยิ่งลึกขึ้น “เงินล่ะ? เว่ยกั๋วไม่ให้หรือ?”
เรื่องเมื่อเช้าเขาก็รู้ พอเห็นยายแก่ลู่กลับมามือเปล่า จึงคิดว่าลูกชายคนโตโกรธจนไม่อยากให้เงิน
พูดจบก็ทำท่าจะลุกไปหาลู่เว่ยกั๋ว
ยายแก่ลู่กดไหล่เขาให้นั่งลง ก่อนพูดอย่างหมดแรงว่า “เขาบอกว่าลู่เยี่ยนยังไม่ได้ส่งเงินกลับมา”
ลู่เฒ่าหรี่ตา “ไม่ได้ส่งเงินจริง ๆ หรือแค่พูดไปอย่างนั้น?”
“น่าจะจริง วันนี้ยังไม่ได้ซื้อเนื้อเลย เขาบอกว่าลู่เยี่ยนอาจจะยุ่ง พรุ่งนี้น่าจะส่งมา”
“งั้นพรุ่งนี้ก็จับตาดูให้ดี” ตอนนี้ความคิดของลู่เฒ่าไม่ต่างจากลู่เว่ยกั๋ว เขารู้สึกว่าหลานชายไม่น่าจะไม่น่าเชื่อถือขนาดนั้น
ไม่มีเหตุผลอะไรที่เรื่องซึ่งไม่เคยผิดพลาดมาตลอดสิบปี จะมาผิดพลาดเอาวันนี้
แต่ไม่ว่ายังไง หลานชายคนนี้ก็มีอนาคตที่สุด แถมยังเต็มใจส่งเงินให้ทางบ้าน เขาต้องกุมตัวไว้ให้แน่น
ลู่เว่ยกั๋วกลับเข้าห้อง เห็นเฉียวหุยอิงนอนซมอยู่บนเตียง ก็เผยแววรังเกียจออกมาในดวงตา
พอเห็นลูกสาวนั่งอยู่ข้างเตียง คอยเปลี่ยนผ้าบนหน้าผากให้แม่เพื่อลดไข้ คำพูดที่คิดจะใช้ให้เธอไปทำอาหารก็กลืนกลับลงคอ
อย่างไรก็ต้องให้ลูกสาวรีบดูแลเฉียวหุยอิงให้หายดีเสียก่อน ไม่อย่างนั้นถ้าอาการหนักขึ้น ก็ต้องเสียเงินไปหาหมอที่สถานีอนามัยอีก