ตอนที่ 22 เปิดศึกปากแซ่บ
หวางฉินรู้ดีว่าพ่อสามีรังเกียจลูกสาวที่เธอคลอดออกมา
ตอนนั้นเวลากินข้าว พ่อสามีให้เธอกินแค่ครึ่งชามเท่านั้น ขอแค่ตักเพิ่มอีกหน่อย สีหน้าของเขาก็บึ้งตึงทันที
ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีเหตุผลที่ตอนนี้เจียงหวั่นก่อเรื่องถึงขนาดนี้ แต่ยังนั่งกินข้าวบนโต๊ะได้อย่างสงบสุขนี่นา?
ถ้าเป็นอย่างนั้น บ้านนี้ก็ไม่ยุติธรรมเกินไปแล้ว
เจียงหวั่นตักซุปใส่ชาม แล้วมองคนทั้งโต๊ะที่กำลังรอดูเรื่องสนุกด้วยรอยยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “พวกคุณก็คิดแบบนี้เหมือนกันใช่ไหม? ไม่ได้ทำส่วนของฉันไว้ ฉันก็ไม่ควรกิน? ฉันขอพูดไว้ก่อนนะ มื้อนี้ถ้าพวกคุณไม่ให้ฉันกิน พวกคุณก็อย่าหวังว่าจะได้กินเหมือนกัน”
ตาของลู่เว่ยกั๋วกระตุก
เขานึกถึงโต๊ะที่ถูกเจียงหวั่นพลิกคว่ำกระเด็นไปเมื่อเช้า
ฟังจากน้ำเสียงของเธอ ถ้าไม่ให้เธอกินข้าว ก็จะคว่ำโต๊ะอีกใช่ไหม?
เขาทำได้เพียงดุลูกสะใภ้สามตัวต้นเรื่อง “พอแล้ว ในอ่างยังเหลืออีกตั้งเยอะ จะไม่พอกินได้ยังไง รีบกินข้าวซะ บ่ายนี้ยังต้องไปทำงานในนา”
เจียงหวั่นมองหวางฉินอย่างท้าทาย ส่วนในใจแอบส่งเสียงเชียร์ว่า: ต่อเลย! อย่าหยุด!
หวางฉินถูกสายตาท้าทายของเจียงหวั่นทำให้โมโหจนอกกระเพื่อมขึ้นลง รู้สึกอัดอั้นตันใจเหลือเกิน
เจียงหวั่นกล้าก่อเรื่อง แล้วหวางฉินอย่างฉันจะไม่กล้าหรือไง!
หวางฉินจ้องลู่เว่ยกั๋วเขม็ง “พ่อ บ่ายนี้พี่สะใภ้ใหญ่จะไปทำงานในนาหรือเปล่า?”
ฟางจือหัวได้ยินหวางฉินพูดเช่นนั้น ก็เอื้อมมือหยิกเอวลู่หมิงเฉินทีหนึ่ง บอกให้เขาเลิกก้มหน้าก้มตากินข้าวเสียที
ในเมื่อประเด็นนี้ถูกหยิบยกขึ้นมาแล้ว เรื่องแยกบ้านก็คงอยู่ไม่ไกล