ตอนที่ 20 ขอเงิน
ฟางจือหัวโล่งใจขึ้นมา ไม่แม้แต่จะตัดหญ้าหมูแล้ว “ไป กลับบ้านกันเถอะ! กลับไปคุยกับน้องสามดี ๆ บอกให้เขาเรียนรู้จากพี่สะใภ้ใหญ่ให้มากหน่อย”
หวางฉินพยักหน้า “วางใจเถอะ เรื่องแค่นี้ จื้อหย่วนฟังฉันอยู่แล้ว”
เขาไม่ได้โง่เสียหน่อย ถ้าไม่ต้องไปทำงาน ใครจะยังแย่งกันลงนาอีกล่ะ
แต่จู่ ๆ หวางฉินก็นึกถึงปัญหาข้อหนึ่งขึ้นมาได้ “พี่สะใภ้รอง พอแยกบ้านแล้ว พี่ยังจะอยู่ชนบททำนาเหรอ”
ฟางจือหัวไม่คิดว่าเธอจะถามคำถามนี้ขึ้นมากะทันหัน
แต่แผนที่แท้จริงของเธอ เธอก็ไม่คิดจะเล่าให้หวางฉินที่สมองไม่ค่อยมีคนนี้ฟังอยู่แล้ว
เรื่องที่วางแผนไว้ต้องเก็บเป็นความลับ เรื่องนี้เธอยังรู้ดี
เธอพยักหน้าอย่างคลุมเครือ “ก็คงอย่างนั้นมั้ง”
หวางฉินมองเธอสองครั้ง กลอกตาไปมา แล้วก็ไม่ได้ถามต่อ
ทั้งสองกลับบ้านไปพร้อมกับแผนการในใจของตัวเอง
หวางฉินเห็นลู่จื้อหย่วนยังนอนแผ่อยู่บนเตียง ก็ถามอย่างไม่พอใจว่า “ทำไมนายยังไม่ไปรับตั่วตั่วอีก”
“พ่อเข้าเมืองไปแล้ว ขี่จักรยานไปด้วย รอพ่อกลับมาก่อนค่อยไป” ลู่จื้อหย่วนงัวเงียจนแทบจะหลับอยู่แล้ว
หวางฉินมองปฏิทินที่แขวนอยู่บนผนัง ถึงนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันที่พี่ใหญ่ส่งเงินมา
ทุกครั้งที่ถึงวันนี้ พ่อสามีจะไปเอาเงินที่ไปรษณีย์ แล้วแวะซื้อเนื้อกลับมากินด้วย
พอคิดว่าวันนี้ไม่ต้องลงนา แถมยังมีเนื้อกิน หวางฉินก็ยิ้มจนปากแทบฉีก จากนั้นก็เล่าเรื่องที่ฟางจือหัวบอกเธอให้ลู่จื้อหย่วนฟัง
ลู่จื้อหย่วนได้ยินแล้ว ความง่วงก็หายเป็นปลิดทิ้ง “จริงเหรอ ไม่ต้องลงนาแล้วทุกคนเลยเหรอ”