"ความคิดของท่านอาม่า คือจะจัดหาอิสตรีสักสองสามนางให้คุณชายใหญ่หรือ?"
ท่านอาม่าหัวเราะเย็นเยียบ "ไปที่เรือนนายหน้าค้ามนุษย์ เลือกหญิงสาวที่ดูมีบุตรง่ายสักสองสามคนมา จะดีถ้าเป็นสตรีรูปงามเอวบางขายาวและมีพื้นเพครอบครัวสะอาด ข้ามีแผนการของข้า"
จวงมัวมัวรู้ดีว่าท่านอาม่าตัดสินพระทัยแน่วแน่ในเรื่องนี้แล้ว ใครห้ามก็ไม่เป็นผล จึงได้แต่รับปาก
"เจ้าคะ บ่าวจะไปจัดการเดี๋ยวนี้ แต่ขอท่านอาม่าโปรดตรึกตรองให้ถ้วนถี่ก่อน เกรงว่าจะกระทบความสัมพันธ์!"
ท่านอาม่าหัวเราะเย็นเยียบ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ความเจ็บปวดที่ต้องสูญเสียบุตรชายไป ถึงคราวต้องมีผู้มารับเคราะห์บ้างแล้ว
เมิ่งซื่ออกตัญญู มาสร้างความวุ่นวายในจวนสกุลเหรา หยิ่งผยองไม่เห็นใครอยู่ในสายตามานาน ถึงเวลาสั่งสอนบทเรียนแล้ว
ต้องทำให้เมิ่งซื่อรู้ว่า จวนสกุลเหราแห่งนี้ ไม่เคยมีทางให้สตรีแซ่อื่นอย่างนางมาบงการ
สายลมจากนอกหน้าต่างพัดคัมภีร์บนโต๊ะปลิวร่วงลงพื้น ท่านอาม่าเก็บคัมภีร์ขึ้นมา จุดไฟใส่อ่างอัคคี เผาคัมภีร์ทั้งหมดทิ้งเสียสิ้น
ขอให้บุตรของนางภพหน้าได้พบความสงบสุขร่มเย็น ส่วนจวนสกุลเหราแห่งนี้ นางจะจัดการเมิ่งซื่อด้วยตนเอง
เหราซย่าเหอกำลังจะกลับลานอูถง แต่โม่ซูเด็กรับใช้ของเหราชู่มู่มาขัดขวางไว้เสียก่อน
"คุณหนูรอง คุณชายใหญ่มีธุระหาเจ้าค่ะ กรุณาไปพบสักหน่อยเถิด"
เหราซย่าเหอเลิกคิ้ว หลี่จ้านมาหรือ?
นางมิได้ปฏิเสธ พลางเลิกคิ้วตอบ "อืม ข้ารู้แล้ว"