หงโต้วพยักหน้า เอ่ยพลางยิ้ม
“ท่านซื่อจื่อบอกว่า วันนี้เป็นงานฉลองวันประสูติของพระชายา ผู้ที่มาล้วนร่ำรวยและสูงศักดิ์ จึงส่งชุดมาให้ท่านเป็นพิเศษ ท่านยังว่าเด็กสาวล้วนรักสวยรักงามเพคะ!”
เหราซย่าเหอหน้าแดงระเรื่อ ใจรู้สึกประหลาดยิ่ง
แต่พอนึกได้ว่า หลี่จ้านคงให้ตนอย่าทำขายหน้า นางจึงสงบลงได้
ว่ากันว่าเสื้อผ้าเสริมส่งคน ต่อไปนางจะได้เป็นอาจารย์พยากรณ์อันดับหนึ่งแห่งต้าหยง ย่อมต้องติดต่อกับตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง การแต่งกายให้สมเกียรติก็เป็นการลงทุนให้กิจการตนเช่นกัน
ก็เพราะอย่างไรเสีย นางคืออาจารย์พยากรณ์อันดับหนึ่งในต้าหยงในอนาคต
“หงโต้ว จัดแจงให้ข้าที”
หงโต้วยิ้มแย้มรับคำ เปลี่ยนชุดใหม่ให้เหราซย่าเหอพลางจัดแจงแต่งหน้าให้ หลังแต่งแล้ว ใบหน้าที่งดงามโดดเด่นของนางก็ยิ่งเปล่งประกาย
เมื่อจัดแจงเสร็จ เหราซย่าเหอก็แอบเก็บเครื่องมือเข้าไว้ในกำไลเก็บของ จากนั้นพาหงโต้วออกจากลานอูถง
ในใจหงโต้วทั้งตื่นเต้นดีใจ นางไม่เคยเห็นงานใหญ่โต นี่เป็นครั้งแรกที่ได้มางานเลี้ยงในจวนอ๋อง
“คุณหนู ได้ยินว่าพระชายาจะเลือกพระชายาให้ท่านซื่อจื่อ งานวันประสูติครั้งนี้คงเป็นแค่ข้ออ้างเจ้าค่ะ”
เหราซย่าเหอย่อมรู้ดี แต่นางไปจวนจิงอันอ๋องเพราะมีธุระ เรื่องที่หลี่จ้านจะเลือกพระชายาไม่กระทบภารกิจนาง
“รับเงินแล้วทำงาน ข้าทำภารกิจที่ท่านซื่อจื่อมอบหมายให้เสร็จก็พอ ท่านจะสู่ขอใคร เกี่ยวอันใดกับข้า?”