กล่าวจบ หงโต้วก็รีบออกจากจวนไปโดยไม่รั้งรอ ยามนี้มิเพียงต้องสืบข่าวเท่านั้น หากยังต้องการรู้ความลับสุดยอดล่าสุดด้วย
เช่นนี้ ภายในจวนนางย่อมเป็นผู้ที่มีอำนาจวาจามากที่สุด
เหราซย่าเหอนั่งขัดสมาธิบนเตียงเอนเอนกายหลับตาพักผ่อน นางฝึกฝนเวทมนตร์ ดูดซับแก่นแท้แห่งฟ้าดินเพื่อฟื้นฟูพลัง ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด นางกลับเผลอหลับไป
เมื่อนางตื่นขึ้น ก็เป็นวันถัดไปแล้ว
หงโต้วเฝ้าอยู่ข้างเตียงนาง กล่าวเสียงเบา "คุณหนู เมื่อคืนเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้วเจ้าค่ะ!"
เหราซย่าเหอตื่นเต็มตาทันที นางหาวแล้วเอ่ยเสียงนุ่มนวล
"อย่างไร เกิดเรื่องอันใดขึ้น?"
หงโต้วถอนหายใจ รีบเอ่ย "ได้ยินว่า... หญิงชิวเหนียง ดอกไม้ประจำสำนักฉุนหยิงใหญ่สุดในเมืองหลวง ถูกไฟคลอกตาย ถึงแม้โชคดีมีคนช่วยไว้ ทว่าใบหน้านางถูกทำลายเสียแล้ว คนสำนักฉุนหยิงไม่ยอมดูแล โยนนางทิ้งออกมาเสียเฉย ๆ เจ้าค่ะ!"
เหราซย่าเหอได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกว่าเป็นเรื่องบังเอิญ นางถามด้วยความสงสัย
"หรือว่า... หญิงที่ติดต่อกับเหราชู่มู่ลับ ๆ นั้น จะเป็นหญิงชิวเหนียง ดอกไม้ประจำสำนักฉุนหยิงไม่ใช่หรือ?"
หงโต้วส่ายหน้า "ทาสไม่ทราบเจ้าค่ะ ทว่าเรื่องนี้ชวนพิศวงยิ่ง น่าฉงนนัก ทั้งฝ่ายราชการก็ไม่มีใครสืบสวนคดีนี้ ได้ยินว่าไม่มีใครแจ้งความ เหตุนี้ เมื่อราษฎรไม่แจ้ง ทางการก็ไม่สืบสวน"
เหราซย่าเหอยิ้มเยาะเย้ย จริงด้วย ชีวิตของคนเล็กน้อยเช่นนี้ ย่อมไม่มีใครเหลียวแล ทว่านางรู้สึกคลุมเครือว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเหราชู่มู่