เป็นไปตามคาด
เวินเจียหนิงเล่าให้ซ่งเจิ้นฟังอย่างละเอียดว่า คำพูดของซ่งถิงเยว่ที่ว่า “เอาคืนด้วยวิธีเดียวกัน” หมายถึงซวินม่านลี่ ตั้งแต่ต้นจนจบไม่เกี่ยวอะไรกับเขาที่เป็นพ่อเลยแม้แต่น้อย
ก่อนหน้านี้เอกสารร้องเรียนที่เซิ่งโจวยื่นไปถูกส่งกลับมา ซ่งเจิ้นจึงยังไม่รู้เรื่องที่ซวินม่านลี่กับสองคนนั้นแอบวางแผนร่วมกันเพื่อยื่นเรื่องร้องเรียน
จนกระทั่งเธอสารภาพเรื่องแต่งงานปลอมกับซ่งเจิ้นทุกอย่าง เขาถึงได้รู้
แต่พอซ่งเจิ้นฟังจบ ใบหน้าก็เต็มไปด้วยทั้งความประหลาดใจและความขุ่นเคือง
ที่ขุ่นเคืองก็คือ เขาอุตส่าห์ทุ่มเทเลี้ยงดูซวินม่านลี่มาตั้งหลายปี แต่กลับได้คนเนรคุณมาเกือบทำร้ายลูกชายแท้ ๆ ของตัวเอง
ส่วนเรื่องที่ทำให้ประหลาดใจก็คือการแต่งงานปลอมนั่นเอง
จากที่เขาสังเกตลูกชายในช่วงที่ผ่านมา ความใส่ใจที่ลูกชายมีต่อเวินเจียหนิงนั้น ไม่มีส่วนไหนเสแสร้งเลยแม้แต่น้อย
ตั้งแต่วันแรกที่เวินเจียหนิงมาถึง ใจของเขาก็จดจ่ออยู่กับเธอทั้งหมด
ซ่งเจิ้นเงยหน้าขึ้น พูดกับเวินเจียหนิงอย่างจริงจังว่า “หนิงหนิง ถ้าถามพ่อนะ การแต่งงานปลอมก็เป็นแค่ข้ออ้างที่ลูกชายบ้านพ่อใช้หลอกตัวเองเท่านั้น ถ้าจะพาเธอมาอยู่ข้างกายจริง ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องมีแค่การจดทะเบียนแล้วติดตามกองทัพหรอก ดูสิ เขาหาทางพาเธอไปฝึกงานที่โรงพยาบาลใหญ่ของเขตทหารได้ ก็ทำสำเร็จไม่ใช่หรือ”
ซ่งเจิ้นหยุดไปครู่หนึ่ง สายตาจับอยู่บนใบหน้าของเธอ ราวกับกำลังจมอยู่ในห้วงความทรงจำ “มีเรื่องหนึ่งที่พ่อต้องเล่าให้เธอฟัง ตอนนั้นพ่อไปรับเขาออกจากบ้านตระกูลเวิน วันนั้นเธอหลบอยู่ในห้อง ไม่ได้ออกมาส่งเขาเลย”