"ไปได้แล้ว! กลับบ้าน พี่ใหญ่จะทำของอร่อยให้กิน ไม่อยู่ที่นี่ดื่มแต่น้ำแกงปลาให้อิ่มแล้วนะ" หลี่ไหลฝูกล่าว ถ้าไม่ทำตอนนี้ เดี๋ยวท่านปู่อาจจะลงมาจากเขาก็ได้
"พี่ใหญ่..."
ไม่ทันที่ทั้งสองจะพูด หลี่ไหลฝูก็พูดขึ้นว่า "รีบไปเถอะ"
เด็กสองคนเดินทีละก้าว หันกลับมามองน้ำแกงปลาตลอด
หลี่ฉงอู่ฉลาดกว่าเยอะ เขารู้ว่าหลานชายตัวเองยังมีปลาอีกสองตัว แถมยังมีไก่ป่าตอนกลางวันอีก ถ้าเรียกลูกชายตัวเองกลับไปได้ ตอนเย็นต้องมีของดีกินแน่ เขาก็ไม่อยู่ที่นี่ดื่มน้ำให้อิ่มท้องอีกแล้ว
"ไอ้หกเอ๊ย พวกแกกินไปเถอะ ทางบ้านฉันยังมีปลาอีกสองตัว ฉันขึ้นไปกินที่บ้านท่านปู่แล้วกัน" หลี่ฉงอู่พูดกับหลี่ลิ่ว
"วันนี้ใครดื่มน้ำเยอะ พรุ่งนี้ช่วยอารองหาบน้ำเพิ่มอีกหนึ่งถังนะ!" หลี่ลิ่วกำชับ
"หลายชายคนโต หลานตกปลาได้จริงเหรอ" ท่านปู่เห็นหลี่ไหลฝูเดินเข้าบ้านก็ถาม
"ท่านปู่ พี่ใหญ่ตกปลาได้ตัวโตมากๆ เลยนะ" เสี่ยวหู่กางมือออกทำให้ท่านปู่ลี่ดู
"ทั้งวันเอาแต่พูดปด ข้าให้พ่อแกตีแกแน่ ปลาตัวใหญ่ขนาดนั้นลากแกหายไปด้วยหรือไง" เฒ่าหลี่ไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด
"ท่านปู่ น้องไม่ได้พูดปดนะ พี่ใหญ่ตกปลาได้ตัวโตมากจริงๆ แต่... ปลาอยู่ที่อำเภอหมู่บ้าน ถูกพี่หกเอาไปทำแจกให้ทุกคนกินหมดแล้ว"
มองเด็กน้อยสองคนที่ทำหน้าจริงจัง ท่านปู่ก็อดไม่ได้ที่จะเชื่อ ถามว่า "หลานเอ๊ย หลานตกได้จริงๆ เหรอ"
หลี่ไหลฝูเอาฟักทองนึ่งในหม้อไปแล้ว เอาน้ำมันครึ่งถ้วยเล็กวางไว้ข้างเตา