“อืม ฉันจะไป”
ภายใต้สายตาที่สาวน้อยขยิบตาส่งสัญญาณให้ จี้ถิงโจวจึงได้แต่รับปากอย่างจนใจ
“ดีเลย ฉันจะรอคุณนะ”
เหยียนลี่อวิ๋นไม่รู้ว่าฝั่งคู่หมั้นของเธอยังมีเรื่องอื่นอยู่ พอได้ยินอีกฝ่ายตอบตกลงก็รู้สึกดีใจ น้ำเสียงที่ใช้พูดจึงสดใสขึ้นไม่น้อย
“กำลังวางแผนอะไรอยู่ ถึงอยากให้ฉันตอบรับคำชวนของเหยียนลี่อวิ๋น?”
จี้ถิงโจวกดวางสาย เงยหน้าขึ้นก็เห็นสีหน้าแอบยิ้มของเหยียนจือที่ยกมือปิดปาก ดวงตาของเขามีแววขบขัน ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิกแก้มสาวน้อยเบา ๆ
“วันนี้พี่สาวพูดกับฉันแบบนั้น ฉันไม่พอใจเลย ฉันไม่มีความสุข แล้วก็ไม่อยากให้เธอมีความสุขด้วย”
เหยียนจือเอียงศีรษะ พูดถ้อยคำแสนเย็นชาด้วยน้ำเสียงร่าเริง คนที่ได้ยินอาจคิดว่าสาวน้อยเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจตัวเอง
แต่จี้ถิงโจวไม่คิดเช่นนั้น เห็นชัด ๆ ว่าเหยียนลี่อวิ๋นเป็นฝ่ายเริ่มยั่วโมโหก่อน จะโยนความผิดทั้งหมดให้เหยียนจือได้อย่างไร
“ได้ ฉันช่วยเธอเอง”
จี้ถิงโจวตอบรับโดยไม่ลังเล ท่าทีเข้าข้างกันของเขาทำให้สาวน้อยยิ้มกว้าง แต่ก่อนที่เหยียนจือจะทันเอ่ยคำหวาน ๆ ชายหนุ่มก็ขยับเข้ามาหาอย่างรู้งานเพื่อทวงผลตอบแทนเสียแล้ว
“ให้พี่จูบอีกทีนะ”
เธอก็รู้อยู่แล้วเชียว
จี้ถิงโจวประกบริมฝีปากแดงของสาวน้อยอย่างร้อนรน เหยียนจือหรี่ตาลงเล็กน้อย ปลายนิ้วมือขวาไล้หยอกลูกกระเดือกของชายหนุ่มแผ่วเบา
บรรยากาศในรถกลับมาร้อนแรงอีกครั้ง ริมฝีปากและลิ้นของทั้งคู่พัวพันกัน แม้แต่เสื้อผ้าก็เริ่มยับยู่ยี่