ไม่ใช่มือใหม่เหรอ?
แฟนคลับที่กำลังจะขอลายเซ็นชะงักไป ดวงตาเผยแววทึ่ง
“พี่คะ ผู้ช่วยที่พี่รับมาหน้าตาดีขนาดนี้ทุกคนเลยเหรอ!”
ลู่สือเจ๋อได้ยินประโยคนั้นอย่างชัดเจน รอยยิ้มของเขาอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย แถมยังรับมุกต่อเองด้วย
“ใช่แล้ว พวกคุณอย่ายุให้จือจือเปลี่ยนใจล่ะ ผมหาผู้ช่วยที่ถูกใจได้ยากมากเลยนะ”
ฟังดูเหมือนพูดเล่น แต่คำว่า ‘ถูกใจ’ ไม่ใช่คำธรรมดา ฟังแล้วคล้ายไม่ได้หมายถึงตำแหน่งผู้ช่วยสาว แต่กำลังพูดถึงตัวเหยียนจือมากกว่า
เหยียนจือถูกพูดจนเขิน ใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อจนแฟนคลับที่อยู่ใกล้ ๆ หลายคนอดเหลือบมองไม่ได้ พร้อมกับเกิดความสงสัยขึ้นในใจ
ผู้ช่วยสาวแบบนี้อยู่ข้างลู่สือเจ๋อ สุดท้ายจะไม่กลายเป็นพี่สะใภ้จริง ๆ เหรอ?
ลู่สือเจ๋อเซ็นชื่อเสร็จก็ขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังกองถ่าย ระหว่างทางเขาหันมามองเหยียนจือที่นั่งอยู่ข้าง ๆ
“เมื่อกี้หลบหน้าพี่ทำไม?”
“เปล่านี่คะพี่ลู่ ฉันก็อยู่ข้างพี่ตลอดไม่ใช่เหรอ?”
เหยียนจือกะพริบตารัว ๆ สองครั้ง ก่อนเอ่ยด้วยท่าทางกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ลู่สือเจ๋อได้ยินแล้วก็มองเธอแวบหนึ่งอย่างมีความหมาย แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ
เหยียนจือเห็นดังนั้นก็แอบถอนหายใจโล่งอก ทว่าไม่รู้เลยว่าลู่สือเจ๋อมองเห็นสีหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอทั้งหมด
คงเป็นเพราะสถานะของเขาทำให้สาวน้อยรู้สึกกดดันสินะ ลู่สือเจ๋อไม่ได้โง่ถึงขนาดมองเรื่องแค่นี้ไม่ออก ย่อมไม่คิดฟุ้งซ่านจนเข้าใจเหยียนจือผิด