เหยียนจือรีบร้อนกลับห้องของตัวเอง พอประตูปิดลง เธอก็สลัดท่าทางน่ารักไร้เดียงสาออกไป สีหน้าอารมณ์ดีขณะใช้นิ้วสางผมเล็กน้อย จากนั้นก็หลับยาวจนถึงเช้า
ตรงกันข้ามกับชายหนุ่มห้องข้าง ๆ ที่พลิกตัวไปมาจนนอนไม่หลับ ในหัวมีแต่ภาพของสาวน้อยคนนั้น กว่าจะข่มตาหลับได้ก็เกือบสิ้นครึ่งแรกของคืนแล้ว
เช้าวันต่อมา ตอนเหยียนจือไปที่ห้องของลู่สือเจ๋อ อีกฝ่ายกำลังหลับสนิท เธอพุ่งเข้าไปในห้อง ส่งเสียงนุ่มนวลปลุกชายหนุ่มให้ตื่น
“พี่ลู่ ตื่นเร็ว อีกไม่กี่วันก็ถ่ายทำเสร็จแล้วนะ!”
ในฝัน ลู่สือเจ๋อกำลังแนบชิดคลอเคลียกับเหยียนจือ พอลืมตาขึ้นมา ตัวจริงของเธอกลับยืนอยู่ตรงหน้า หัวใจเขาวูบไหวขึ้นมาชั่วขณะ ก่อนที่สมองจะทันตอบสนอง มือก็ยื่นออกไปดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนเสียแล้ว
“พี่ลู่!”
เหยียนจือไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอเซล้มลงในอ้อมแขนชายหนุ่ม ท่อนบนของเขาเปลือยเปล่า ใบหน้าของสาวน้อยจึงแนบลงกับผิวกายเขาโดยตรง
แผงอกแน่นตึงร้อนผ่าวแนบชิดกับแก้มของเธอ เหยียนจือหน้าแดงก่ำทันที เธอพยายามดิ้นหนี แต่ลู่สือเจ๋อที่ยังสะลึมสะลือกลับกอดเธอแน่นยิ่งกว่าเดิม
กลิ่นมะลิหอมหวานอ่อน ๆ ลอยแตะจมูก ลู่สือเจ๋อพลันคลายสีหน้าลงอย่างผ่อนคลาย เขากอดเหยียนจือเข้ามาแนบอกแน่น ใบหน้าซุกลงตรงซอกไหล่ของสาวน้อยโดยไม่รู้ตัว
ห้องที่สลัวรางกับท่วงท่าคุ้นเคย ภาพที่เคยผุดขึ้นมาในหัวก่อนหน้านี้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ลู่สือเจ๋อชะงักไป รู้สึกคล้ายกับว่าตนไม่ได้ทำเช่นนี้เป็นครั้งแรก