“พ่อคะ แม่คะ หนูกลับมาแล้ว!”
เหยียนจือก้าวฉับ ๆ เข้ามาในบ้าน พอเงยหน้าขึ้นก็พบว่ามีผู้ชายแปลกหน้าเพิ่มมาอีกคน
ชายคนนั้นสวมสูทเรียบกริบ ใบหน้าหล่อเหลาได้รูป ดูสุขุมหนักแน่นอย่างยิ่ง แว่นกรอบทองที่สวมอยู่ยิ่งขับให้เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำอางที่แฝงความร้ายกาจ
สายตาของเหยียนจือกวาดมองเรือนร่างของชายหนุ่มไปมา ไหล่กว้างเอวสอบ ต่อให้สวมเสื้อผ้าหนาเตอะ เธอก็มองออกว่าหุ่นของเขาดีไม่น้อย
“จือจือกลับมาแล้ว มาทักทายว่าที่พี่เขยเร็วเข้า”
แม่เหยียนมองลูกสาวคนเล็กที่พรวดพราดเข้ามา ใบหน้าพลันเผยรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะกวักมือเรียกให้เด็กสาวมานั่งข้าง ๆ
เหยียนจือนั่งลงข้างแม่อย่างว่าง่าย แล้วมองว่าที่พี่เขยตามที่แม่พูดถึงด้วยความอยากรู้อยากเห็น หน้าตาหล่อเหลาเอาเรื่องทีเดียว
“จี้ถิงโจว ตอนนี้ดูแลกิจการของตระกูล อายุเพิ่งครบยี่สิบแปดปี เป็นคนหนุ่มที่มีอนาคตไกลอย่างแท้จริง”
แม่เหยียนเอ่ยถึงจี้ถิงโจวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ขณะที่จี้ถิงโจวเองก็กำลังมองน้องสาวของคู่หมั้นอยู่เช่นกัน
เด็กสาวมีใบหน้าอิ่มเอิบได้รูป ดวงตากลมโต ขนตายาวงอน ราวกับเพียงกะพริบตาก็สามารถคว้าหัวใจชายคนหนึ่งได้
ผมยาวลอนคลื่นใหญ่ปล่อยสยายอยู่ด้านหลัง เสื้อผ้าที่สวมทั้งเซ็กซี่ทั้งร้อนแรง เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นคนไม่อยู่นิ่ง
“สวัสดีค่ะพี่เขย~”
เหยียนจือยิ้มทักทาย ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อยแล้วตอบว่า “สวัสดีครับ”
“ฉันชื่อเหยียนจือ พี่เขยเรียกฉันว่าจือจือก็ได้ค่ะ”