“อ๊ะ!”
เหยียนจือยกมือปิดตา ตอนแรกแค่ปากแข็งพูดไปอย่างนั้น แต่พอผู้ชายถอดเสื้อผ้าจริง ๆ กลับเป็นเธอที่ไม่กล้ามองเสียเอง
“ไหนบอกว่าอยากดูไง ทำไมถึงปิดตาล่ะ?”
เสียงหยอกเย้าของจี้ถิงโจวดังผ่านอุปกรณ์มาถึงหูของหญิงสาว เหยียนจือแง้มมือออกเล็กน้อย มองหน้าจอผ่านช่องระหว่างนิ้ว แล้วก็เห็นชายหนุ่มนั่งตัวตรงอยู่บนโซฟา แม้เสื้อคลุมอาบน้ำจะเปิดอ้า แต่ท่อนล่างยังสวมกางเกงขาสั้นอยู่
“พี่หลอกหนูอีกแล้ว!”
เหยียนจือจ้องจี้ถิงโจวเขม็ง ส่วนเขาหัวเราะเบา ๆ ยังไม่ทันได้พูดอะไร หญิงสาวก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้กล้องอย่างกะทันหัน
“แล้วพี่อยากดูไหมว่าหนูใส่อะไรอยู่?”
จี้ถิงโจวเพิ่งสังเกตว่าเหยียนจือเอาผ้าห่มคลุมตัวอย่างแปลก ๆ พอได้ยินคำถาม เขาก็ขยับปลายนิ้วอย่างแนบเนียน สายตาเลื่อนไปหยุดตรงลำคอของหญิงสาว
มองไม่ออกว่าเธอสวมอะไร แต่ลำคอนั้นทั้งเรียวทั้งเนียน เหมาะจะฝากรอยเอาไว้สักนิด
แววปรารถนาในดวงตาของจี้ถิงโจวเข้มข้นจนเหยียนจือไม่อาจมองข้าม เธอหน้าแดง แต่ก็ยังดึงดันรอคำตอบจากชายหนุ่ม
“พี่เดาไม่ออกหรอก จือจือโชว์ให้พี่ดูเลยดีไหม?”
จี้ถิงโจวเอ่ยเสียงต่ำ หญิงสาวส่ายหน้า ก่อนจะค่อย ๆ เปิดผ้าห่มที่คลุมตัวออกทีละนิด
ทันทีที่ผ้าห่มเลื่อนลง เสื้อผ้าบนกายของเหยียนจือก็เผยให้จี้ถิงโจวเห็นทั้งหมด เขาชะงักหายใจ และจำได้ทันทีว่าเป็นชุดที่หญิงสาวเคยลองในร้านเมื่อครั้งก่อน ชุดราตรีแสนวาบหวามตัวนั้น
“หนูเคยบอกแล้วไงว่าจะใส่ให้พี่ดูเป็นการส่วนตัว สวยไหม?”