ผู้กำกับสั่งเริ่มถ่ายแล้ว ลู่สือเจ๋อไม่สะดวกหันกลับไปดูให้แน่ใจ เขากลืนความสงสัยลงไป ก่อนเข้าสู่บทบาทอย่างรวดเร็ว
ฉากนี้เป็นตอนที่นางรำปลอมตัวเป็นพระชายา หวังยั่วยวนท่านอ๋องในสระอาบน้ำ ชายในฉากมีแววเมามายในดวงตา มือที่หันไปทางประตูยกจอกสุราขึ้นจิบอย่างสบายอารมณ์
ทันใดนั้น ร่างหนึ่งก็แหวกสายน้ำโผล่ขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวค่อย ๆ ยื่นไปข้างหน้า ก่อนวางลงบนไหล่ของชายหนุ่มในที่สุด
“เหนี่ยวเหนี่ยว...”
ท่านอ๋องเอ่ยพึมพำราวกับคนเมา ทว่าคนด้านหลังกลับเงียบงัน เพียงแนบร่างเข้ามาชิดเขาอย่างเงียบเชียบ
มือคู่นั้นโอบรอบคอชายหนุ่ม นิ้วเรียวไล้หยอกล้อกระเดือกของเขาเบา ๆ
ลู่สือเจ๋อกลืนน้ำลายอย่างแรง เป็นครั้งแรกที่เขาเข้าฉากแล้วหลุดจากบท เผยความปรารถนาออกมาจริง ๆ
สีหน้าที่ถ่ายทอดความรู้สึกอย่างเป็นธรรมชาตินี้ทำให้ผู้กำกับตาเป็นประกาย รู้สึกว่าฝีมือการแสดงของลู่สือเจ๋อก้าวหน้าขึ้นไม่น้อย
ไม่นาน มือคู่นั้นก็ไม่พอใจแค่กระเดือกอีกต่อไป มันสะกิดเบา ๆ ก่อนเลื่อนต่ำลง ลูบไล้ไปตามแนวกลางแผงอกอย่างช้า ๆ
ลู่สือเจ๋อคอยระวังมือที่วางอยู่บนอก ขณะเดียวกันก็อดสนใจร่างที่แนบชิดแผ่นหลังไม่ได้
เรือนร่างนุ่มนิ่มอวบอิ่มของหญิงสาวแนบสนิทกับเขา แม้จะไม่ได้เห็นกับตา เขาก็จินตนาการภาพเหยียนจือในตอนนี้ได้
ผิวเนียนแน่นของเธอคงชุ่มไปด้วยละอองน้ำ ส่วนเอวคอดที่ทำให้เขาจดจำได้ไม่ลืมคงจมอยู่ใต้น้ำทั้งหมด เผยให้เห็นเพียงเลือนราง ยิ่งชวนให้ใจสั่น
แล้วไฝแดงเม็ดนั้นที่ทำให้เขาไม่แน่ใจ...มันมีอยู่จริงหรือเปล่า