บนโต๊ะเหลือลูกแปดสีดำอยู่เพียงลูกเดียว แถมยังอยู่ตรงหน้าปากหลุมพอดี ต่อให้คนโง่ที่สุดแทงส่งเดชสักไม้ ก็คงลงหลุมได้ง่าย ๆ
แต่ไม้คิวนั้นกลับเหมือนมองไม่เห็นลูกบอล หรือไม่ก็เจ้าของไม้ทั้งมองไม่เห็นทั้งไม่ใส่ใจ ปลายไม้เฉียดลูกบอลผ่านไป
พวกเด็กหนุ่มส่งเสียงโห่ฮาขึ้นมาพร้อมกัน
“หยวนเย่า แกเป็นบ้าอะไรของแกวะ แบบนี้ยังแทงพลาดได้อีกเหรอ?”
คนตัวใหญ่ที่สุดในกลุ่มก็ใจร้อนที่สุดด้วย เขาผุดลุกขึ้นแทบจะชี้หน้าหยวนเย่าแล้วด่าว่า ถ้าเล่นไม่เป็นก็ไสหัวกลับบ้านไปเล่นโคลนซะ
แต่พอคำพูดมาถึงริมฝีปาก เขาก็นึกได้ว่าหยวนเย่าไม่ใช่เด็กจน ๆ ที่พวกเขาจะล้อเล่นด้วยได้ตามใจอีกแล้ว เดิมทีหยวนเย่าก็อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้ว แถมไม่รู้ไปได้เงินก้อนใหญ่มาจากไหน จึงยิ่งวางท่าอวดดี รองเท้ากีฬายี่ห้อดังแทบจะเปลี่ยนใหม่ทุกวัน ที่บ้านยังซื้อรถ BMW ให้หนึ่งคัน ทุกวันก็มีแม่ที่แต่งตัวฉูดฉาดมารับส่งไปโรงเรียน
แม้แต่ค่าใช้จ่ายกินดื่มเที่ยวเล่นของพวกพี่น้องในช่วงหลายวันนี้ เขาก็เป็นคนเหมาจ่ายให้ทั้งหมด
คำที่เกือบหลุดปากจึงถูกกลืนกลับลงไปทันเวลา ใบหน้าของเจ้าตัวสูงแดงก่ำ
เห็นท่าว่าบรรยากาศกำลังจะอึดอัด เด็กหนุ่มคนหนึ่งจึงรีบออกมาช่วยไกล่เกลี่ย
“พวกเดียวกันทั้งนั้น พวกเดียวกันทั้งนั้น”
เขาวางไม้คิวลงแล้วโอบไหล่หยวนเย่า สีหน้าทะเล้นกวนประสาท
“เป็นอะไรไป ยังงอนสาวสวยประจำห้องอยู่เหรอ?”
หยวนเย่าแอบชอบสาวที่สวยที่สุดในห้องมานานแล้ว แม้บ้านเขาจะยากจน แต่หน้าตาดีมาก ทั้งที่เป็นนักเลงหัวไม้แท้ ๆ กลับมีใบหน้าเย็นชาแบบหนุ่มหล่อสูงส่ง
นอกจากจะถูกประกาศตำหนิอยู่บ่อย ๆ เพราะขโมยไก่ขโมยหมาแล้ว ชื่อของเขายังปรากฏบนบอร์ดสารภาพรักของโรงเรียนอยู่เป็นประจำ และเป็นการสารภาพรักจริง ๆ แฟนสาวแทบไม่เคยขาด แต่หลังจากสาวสวยประจำห้องย้ายเข้ามา เขากลับกลายเป็นคนรักเดียวใจเดียว ยึดมั่นอยู่กับสาวคนนั้นเพียงคนเดียว ไม่ไปคลุมเครือกับผู้หญิงคนอื่นอีก ขอแค่ยังอยู่ที่โรงเรียน เขาก็จะไปเฝ้าอยู่ข้าง ๆ เธอเสมอ