ประตูห้องถูกเปิดออกอีกครั้ง เสียงฝีเท้าหนักอึ้งดังขึ้นภายในห้อง
หยวนเจ๋อหรี่ตาเปิดขึ้นอย่างสะลึมสะลือ เมื่อคืนเธอเหนื่อยแทบขาดใจ วันนี้ก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายไปทั้งตัว พอเห็นเงาร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างเตียง ก็ผวาจนรีบมุดเข้าไปในผ้าห่มทันที
แต่สุดท้ายก็ยังกลัวว่าจะถูกสั่งสอน จึงยอมโผล่ศีรษะออกมาจากผ้าห่มอย่างว่าง่าย ขนตาชุ่มชื้น น้ำเสียงในลำคอนุ่มนวลจนคล้ายจะหยดเป็นหยาดน้ำ
“ที่... ที่รัก”
แก้มแดงจัดยังมีรอยฟันที่ไม่จางหาย เธอยื่นแขนขาวเนียนทั้งสองข้างออกมา ผิวที่สัมผัสอากาศเย็นมีตุ่มเล็ก ๆ ผุดขึ้นจาง ๆ
ท้องก็ยังนูนขึ้นมาเล็กน้อย
“ยัง... ยังเจ็บมาก”
“ไม่กัดแล้ว”
ชายหนุ่มรับมือที่เธอยื่นมาแทบจะทันที แล้วโอบภรรยาเข้ามาในอ้อมแขนอย่างเป็นธรรมชาติ ก้มหน้าตั้งใจฟังภรรยาพึมพำไม่หยุด ราวกับสามีผู้รับผิดชอบอย่างแท้จริง