ตอนพ่อของหยวนเจ๋อเดินเข้ามา แม่กำลังร้องไห้พลางตบตีหยวนเย่า ลูกชายของเธอ พอถามอะไรไปสองสามคำก็ไม่ได้คำตอบสักคำ จึงคิดว่าแม่ลูกคงทะเลาะกันเหมือนทุกที ไม่อยากเข้าไปยุ่งด้วย จึงหันไปมองลูกชายที่ทำหน้าเย็นชาและดูหงุดหงิด
“อาเหยา บ้านเรารวยแล้วนะ!!”
พูดอย่างนั้นก็ไม่ถูก ที่จริงรวยไปแล้วต่างหาก
ครั้งแรกที่เหออินอุ้มหยวนเจ๋อมาที่บ้านตระกูลหยวนและได้รู้สภาพของครอบครัว หลังจากนั้นก็ไม่มีเจ้าหนี้มาทวงหนี้อีกเลย ไม่เพียงเท่านั้น เจ้าพ่อเงินกู้นอกระบบที่อยู่เบื้องหลังบ่อนเถื่อนยังโทรศัพท์มาไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบด้วยตัวเอง แถมยังยกหนี้ทั้งหมดให้ แล้วยังขอโทษพวกเขาอีก เพื่อแสดงความเสียใจจึงบอกให้เล่นได้ตามสบาย
ตอนนั้นพ่อของหยวนเจ๋อยังคงกระวนกระวายใจ ในหูได้ยินเพียงว่าหนี้ทั้งหมดถูกยกให้แล้ว จึงสาบานว่าจะไม่เล่นพนันอีก และจะไม่กู้เงินใครอีก
แต่จะเลิกการพนันได้ง่ายขนาดนั้นเสียที่ไหน พ่อของหยวนเจ๋อค่อย ๆ กลับไปนั่งโต๊ะพนันอีกครั้ง บางทีอาจเป็นเพราะดวงกำลังขึ้น พนันน้อยก็ชนะตลอด พอแพ้ไปบ้างไม่กี่ครั้ง ยังไม่ทันได้เริ่มกลุ้ม ก็มีคนเสนอตัวให้เงินเขาไปเล่นเสียแล้ว