“ดื่มเถอะ จากนี้ไปเธอก็เป็นผู้มีพลังพิเศษแล้ว”
พอหลินเย่พูดจบ มือที่เสิ่นชิงเยว่ใช้ประคองขวดยาก็สั่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
เธอก้มมองของเหลวสีขาวบริสุทธิ์ในขวด แววตาเปี่ยมความคาดหวังจนแทบล้นออกมา
เพื่อให้ได้คุณสมบัติเลื่อนขั้นเป็นลำดับ 9 นักศึกษาในวิทยาลัยเทียนฉงมักต้องใช้เวลาหลายปีสะสมคะแนน ทั้งยังต้องเสี่ยงชีวิตออกตามหาวัตถุดิบ
แต่ตอนนี้ ยาวิเศษที่ปรุงเสร็จสมบูรณ์อยู่ในมือเธอแล้ว
ขอเพียงดื่มลงไป เธอก็จะหลุดพ้นจากสถานะคนธรรมดาได้อย่างสิ้นเชิง และก้าวเข้าสู่เขตแดนเหนือมนุษย์ที่ผู้คนมากมายใฝ่ฝัน
เสิ่นชิงเยว่ยกปากขวดแตะริมฝีปาก ทว่ากลับชะงักก่อนจะดื่มลงไป
หลินเย่รออยู่สองวินาที เห็นเธอยังไม่ขยับจึงอดเตือนไม่ได้ “เป็นอะไรไป? เมื่อกี้ยังตื่นเต้นจนมือสั่นอยู่เลย ตอนนี้กลับเสียดายไม่อยากดื่มแล้วหรือไง? ของนี่เอากลับไปผสมน้ำไม่ได้หรอกนะ ขวดหนึ่งแบ่งดื่มสามครั้ง”
“ฉันไม่ได้คิดจะผสมน้ำสักหน่อย”
เสิ่นชิงเยว่ค่อย ๆ ลดขวดยาลงเล็กน้อย แววตาเจือความสงสัยขึ้นมาหลายส่วน “คุณชายหลิน ฉันแค่อยากถามก่อนว่า เส้นทาง【ภัยพิบัติ】มีความสามารถอะไรกันแน่ ฉันยังไม่รู้เลยว่าต่อไปตัวเองจะกลายเป็นแบบไหน ถ้าดื่มลงไปทั้งอย่างนี้ก็อดกังวลไม่ได้”
“ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง”
หลินเย่หัวเราะหึ ๆ สายตากวาดมองใบหน้างดงามของเธออย่างเชื่องช้า “ความสามารถของลำดับ 9 ไม่ได้แข็งแกร่งเป็นพิเศษ ไม่ถึงขั้นต่อยกำแพงเมืองแตก หรือเสกไฟขึ้นมาได้ แต่มีผลเด่นชัดอย่างหนึ่ง ไม่ว่าชายหรือหญิง หลังเลื่อนขั้นแล้วเสน่ห์จะเพิ่มขึ้น”
“เสน่ห์เพิ่มขึ้นหรือ?”
เสิ่นชิงเยว่ยกมือแตะแก้มตัวเองโดยไม่รู้ตัว
“ใช่” หลินเย่พยักหน้า “หน้าตาไม่ได้เปลี่ยนเป็นคนละคนหรอก ที่เปลี่ยนหลัก ๆ คือบุคลิก น้ำเสียง และความรู้สึกที่คนอื่นได้รับจากทุกอิริยาบถ คนที่เดิมทีไม่สะดุดตา พอเลื่อนขั้นแล้วก็จะดึงดูดความสนใจได้ง่ายขึ้น ส่วนคนที่หน้าตาดีอยู่แล้วอย่างเธอ ผลลัพธ์ก็ยิ่งชัดเจนกว่าเดิม”