แต่ตลอดทั้งวันนี้ พวกเขาเจอเรื่องแปลกประหลาดมาแทบทุกอย่างแล้ว
หลี่กั๋วหัวถูกราชางูกัดตาย พิษของมันรุนแรงมาก ใครจะรู้ว่าจะทำให้ร่างกายมนุษย์เกิดการกลายพันธุ์แปลก ๆ ได้หรือไม่
ดังนั้น หากหลี่กั๋วหัวกลายเป็นพวกซอมบี้ผีดิบอะไรทำนองนั้นจริง ๆ แล้วลุกขึ้นเดินจากไปเอง ก็ดูจะอธิบายได้สมเหตุสมผล
ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนมากก็เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว
แต่ก็ยังมีพวกนกฮูกกลางคืนบางส่วนที่เฝ้าอยู่ในห้องถ่ายทอดสด
ไม่คิดว่า พวกเขาจะได้เห็นฉากประหลาดน่าขนลุกแบบนี้ด้วยตาตัวเอง
...
“เอากับหมาเถอะ นอนดึกมันได้ผลจริง ๆ นี่หว่า เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ความง่วงฉันหายวาบไปเลย”
“บ้าเอ๊ย หลี่กั๋วหัวนี่ตายไปแล้วยังไม่เลิกร้างอีก ไม่ได้กลายเป็นซอมบี้จริง ๆ หรอกนะ”
“เมื่อกี้เขาร้องเรียกถังเชียนกับโจวเผิง พวกคุณได้ยินไหม หลอนสุด ๆ ตอนนี้มันยังก้องอยู่ในหัวฉันเลย ทำเอาฉันมีเงามืดไปเลย!”
“เอาล่ะ คืนนี้ไม่ต้องนอนกันได้เลย หลับไปก็ต้องฝันร้ายแน่ ๆ!”
“ศพหลี่กั๋วหัวหายไปอย่างลึกลับได้ยังไง? นี่คือคดีเลือดที่เกิดจากขี้หนึ่งก้อน!”
“คนข้างบนเอ๊ย ช่วงแบบนี้เล่นมุขน่ะไม่เหมาะเอาซะเลย นายรู้ไหมว่าฉันกลั้นหัวเราะไว้ลำบากแค่ไหน กลัวว่าหัวเราะออกมาแล้วบุญหมด!”
“บ้าเอ๊ย ที่นี่มันช่างอาถรรพ์จริง ๆ หัวใจฉันเต้นตุบ ๆ ถ้าอยู่ในที่เกิดเหตุคงต้องเป็นลมหมดสติไปแล้วแน่ ๆ!”